plussen en geen minnen deze keer!
Door: Judith
Blijf op de hoogte en volg Tjeerd, Judith, Suze en Jurre en Tjeu
28 Maart 2012 | Nederland, Amsterdam
Suze had me al heel vaak gevraagd om met haar op school te blijven ‘s middags omdat ze me een “lesson” wilde geven. En het kwam er maar niet van met Tjeu in de auto die dan rond die tijd net wil eten, maar die donderdag was Tjeu vroeger en moest mamma der aan geloven.
De kinderen op Suzes school worden geacht zelf dingen te ondernemen, en daarnaast krijgen ze op verzoek van henzelf, of van de juffen, een 1 op 1 lesson over een onderwerp (rekenen,lezen,schrijven,handvaardighe-
den zoals strikken en knopen leren, en zo meer) dat ze zelf kiezen, of waarvan de juffen denken dat het tijd wordt dat iets aangereikt wordt.
Suze is dol op cijfertjes, dat heeft ze niet van mij, heeft al een rekenmachine als ‘speelgoed” thuis, dat ze razend serieus gebruikt om cijfers te schrijven en te “plus-doen” zoals ze dat zelf noemt.
En nu moest ik er aan geloven, ik kreeg een “lesson” in multiplying, of timesen, zegt Suze. Juf Ethlene bleek verbaast en verheugd over wat Suze deed, en over mijn aanwezigheid in de klas na 3-en.
Verbaast is niet het woord dat past bij wat ik nou te zien kreeg. Vind het eerder ongelofelijk of zoiets.
De foto’s laten een som maal 2 zien, maar later deed ze ook zoiets maal 5, helemaal moeilijk met onthouden en zo.
Maar ik zal deze uitleggen. Het is een totaal andere wereld dan die van bijna allen van ons vroeger!
4424 times 2.
In de kast staat een bakje met sommen, op 4 verschillend gekleurde kaartjes, naar moeilijkheidsgraad. De kinderen weten zelf wel wat ze al geleerd hebben, dus pakken een kleur kaartje dat daarbij past. Geel. Op het kaartje staat de som, de getallen staan tussen gekleurde lijntjes, dat overeen komt met kleuren in het rekenboekje waar ze in schrijven.
Suze pakt eerst een matje voor op de grond, en dan een lint dat het in twee helften verdeeld, reuze precies allemaal, net der vader.
Ok, eerste 4 is a “thousend” zei Suze, en dat zijn de grote blokken met 10 bij 10 stippen (maal 6 is volgens mij geen 1000 maar ok)
Uit de kast word een soort dienblad gepakt, daarop, in ons geval, kaartje met de som, 4 blokken van 1000, en 4 platte vierkanten van 100. De “tens”, tientallen dus, zijn aan een draad geregen kralen, beads (beans blijft Suze zeggen), met tienen ja, en dan moet je nog een klein schaaltje pakken voor de losse 1 tot en met 9. Daar kan je allemaal losse kraaltjes in doen, of uit een ander doosje een kleurtje rijtje kraaltjes 2 tm 9 pakken, in elk geval allemaal reuze leuk om te frutsen natuurlijk.
Alles leg je dan op de mat, in de goeie volgorde, en dan doe je dat nog een keer aan de andere kant van het lint. Snap je het nog? Haal het lint weg en voila rekensom bijna klaar, nu alle zelfde dingen telkens samen tellen. En dat dan in het boekje schrijven.
Ik vind het heel bijzonder allemaal, en ik denk dat ikzelf vroeger baat gehad zou hebben bij rekenen “dat je vast kunt houden”, tactiel dus, je er letterlijk een voorstelling bij maken, fijn!
In de klas ook nog even het “takenbord” bekeken, en ik zag ook een centimeter- meter- ding op de muur waar alle namen en de hoogtes van, op stonden, grappig.
Suze was zo vreselijk trots ondertussen,en vertelde ook alles aan Tjeu, ik had er allang een brok van in mijn keel.
Haar rapport kwam de 15e en de volgende dag om 8 uur in de vroegte had ik oudergesprek. Ze zijn super tevreden met Suze, en ze vinden het mooi te zien dat Suze zoveel leert door anderen te observeren. Dat laatste heeft ze ook van pappa, maar of die daar zoveel van leert? Haha. In elk geval zijn wij drieën heel blij met de schoolkeuze, en Jurre hebben we deze maand ook al in moeten/mogen schrijven…..
De kinderen op Suzes school worden geacht zelf dingen te ondernemen, en daarnaast krijgen ze op verzoek van henzelf, of van de juffen, een 1 op 1 lesson over een onderwerp (rekenen,lezen,schrijven,handvaardighe-
den zoals strikken en knopen leren, en zo meer) dat ze zelf kiezen, of waarvan de juffen denken dat het tijd wordt dat iets aangereikt wordt.
Suze is dol op cijfertjes, dat heeft ze niet van mij, heeft al een rekenmachine als ‘speelgoed” thuis, dat ze razend serieus gebruikt om cijfers te schrijven en te “plus-doen” zoals ze dat zelf noemt.
En nu moest ik er aan geloven, ik kreeg een “lesson” in multiplying, of timesen, zegt Suze. Juf Ethlene bleek verbaast en verheugd over wat Suze deed, en over mijn aanwezigheid in de klas na 3-en.
Verbaast is niet het woord dat past bij wat ik nou te zien kreeg. Vind het eerder ongelofelijk of zoiets.
De foto’s laten een som maal 2 zien, maar later deed ze ook zoiets maal 5, helemaal moeilijk met onthouden en zo.
Maar ik zal deze uitleggen. Het is een totaal andere wereld dan die van bijna allen van ons vroeger!
4424 times 2.
In de kast staat een bakje met sommen, op 4 verschillend gekleurde kaartjes, naar moeilijkheidsgraad. De kinderen weten zelf wel wat ze al geleerd hebben, dus pakken een kleur kaartje dat daarbij past. Geel. Op het kaartje staat de som, de getallen staan tussen gekleurde lijntjes, dat overeen komt met kleuren in het rekenboekje waar ze in schrijven.
Suze pakt eerst een matje voor op de grond, en dan een lint dat het in twee helften verdeeld, reuze precies allemaal, net der vader.
Ok, eerste 4 is a “thousend” zei Suze, en dat zijn de grote blokken met 10 bij 10 stippen (maal 6 is volgens mij geen 1000 maar ok)
Uit de kast word een soort dienblad gepakt, daarop, in ons geval, kaartje met de som, 4 blokken van 1000, en 4 platte vierkanten van 100. De “tens”, tientallen dus, zijn aan een draad geregen kralen, beads (beans blijft Suze zeggen), met tienen ja, en dan moet je nog een klein schaaltje pakken voor de losse 1 tot en met 9. Daar kan je allemaal losse kraaltjes in doen, of uit een ander doosje een kleurtje rijtje kraaltjes 2 tm 9 pakken, in elk geval allemaal reuze leuk om te frutsen natuurlijk.
Alles leg je dan op de mat, in de goeie volgorde, en dan doe je dat nog een keer aan de andere kant van het lint. Snap je het nog? Haal het lint weg en voila rekensom bijna klaar, nu alle zelfde dingen telkens samen tellen. En dat dan in het boekje schrijven.
Ik vind het heel bijzonder allemaal, en ik denk dat ikzelf vroeger baat gehad zou hebben bij rekenen “dat je vast kunt houden”, tactiel dus, je er letterlijk een voorstelling bij maken, fijn!
In de klas ook nog even het “takenbord” bekeken, en ik zag ook een centimeter- meter- ding op de muur waar alle namen en de hoogtes van, op stonden, grappig.
Suze was zo vreselijk trots ondertussen,en vertelde ook alles aan Tjeu, ik had er allang een brok van in mijn keel.
Haar rapport kwam de 15e en de volgende dag om 8 uur in de vroegte had ik oudergesprek. Ze zijn super tevreden met Suze, en ze vinden het mooi te zien dat Suze zoveel leert door anderen te observeren. Dat laatste heeft ze ook van pappa, maar of die daar zoveel van leert? Haha. In elk geval zijn wij drieën heel blij met de schoolkeuze, en Jurre hebben we deze maand ook al in moeten/mogen schrijven…..
-
28 Maart 2012 - 19:02
Tante Cornelia:
Reuze knap voor een kind van 4. Ik kan me voorstellen, dat jullie heel erg trots zijn.
Als de andere vakken ook op zo'n leuke manier gegeven worden begrijp ik wel waarom Suze zo graag naar school gaat. -
28 Maart 2012 - 19:36
Els:
Slim kindje Suze!
Maar dat wisten we al. Gezellig dat ze met mama een lesje mocht uitleggen.
Leuke herinneringen Judith!
Gr, Els -
29 Maart 2012 - 07:36
Carol:
leuk om te zien hoe Suze dingen leert. gaat tegewoordig heel anders dan toen wij klein waren inderdaad, ook hier in NL hoor! Wijnant en Jasper hebben allebij een heel mooi rapport ik zal ze mailen. X Carol -
29 Maart 2012 - 11:51
Papa:
Kleine Suzemeisje wordt groot. en wat zijn we trots op haar.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
