Rocky Balboa, episode 1 t/m …..
Door: Tjeerd
Blijf op de hoogte en volg Tjeerd, Judith, Suze en Jurre en Tjeu
14 December 2009 | Anguilla, Anguilla
Zo eindelijk kunnen we melden dat we ook auto nummer 2, de auto voor Judith gevonden en gekocht hebben: een Nissan Pathfinder uit 2001, 4x4. Deze is voorzien van een 3.3 liter V6 motor en bulkt echt van de power! Inmiddels al weer enkele weken geleden de gehele riedel van overschrijven, verzekeren enz. overgedaan. Ging vlot deze keer. Ik heb de auto gekocht van ene Rocky. Spannende bijnaam zoals zo velen hier hebben, wat ze hier allemaal verzinnen…. Zou Rocky wat betekenen??? Het ophalen van de auto is op zich al een verhaal apart, dat duurde lang. We hadden ’s morgens om 9 uur bij een benzinestation afgesproken. Wie waren er om 9 uur? 3x raden. Fam. Van de Pas natuurlijk. Na verschillende telefoontjes bleek dat ie heel druk was de auto te poetsen en uit te zuigen. Jaja. Nog een half uurtje dan ben ik er heb ik 2x te horen gekregen. Ik heb gezegd dat we niet meer konden wachten mede doordat we 2 kleine kindjes in de auto hadden. Uiteindelijk is ie bij ons voor komen rijden, ’s middags om 15.00 uur en heb ik Rocky naar huis gebracht. Helemaal blij met de auto maar niet met de Franse kentekenplaten, die moesten er zo snel mogelijk af!! Misschien qua uiterlijk niet moeders mooiste, net als Rocky, wat gehavend de strijd doorgekomen. Maar een power!!!
Er waren nog wat kleine dingen aan de auto die gemaakt moesten worden. Rocky zou dat voor zijn rekening nemen, hij had me immers beloofd dat alles zou werken. Na een weekje rijden werden die dingetjes inmiddels een aardig lijstje, maar goed. Ikke hem gebeld en alles zo goed en kwaad als het gaat uitgelegd. Hij noemt me steevast TJ en zegt dat ie zal zorgen dat alles gemaakt is.
De Nissan wordt Judith haar auto. Zolang het lijstje met to do’s nog niet afge-jeroen-vinkt is rijd ik erin. Kan ik mooi de auto naar de garage brengen als ik moet werken, is namelijk om de hoek, zo’n beetje. Hij rijdt gelukkig een heel stuk beter dan hij eruit ziet. Echt zonde hoe die auto in een paar jaar tijd afgetakeld is. Wat doen ze er hier toch allemaal mee. Ach een deukje meer of minder…..
Ik weet de exacte datum niet meer, maar ik had in ieder geval met R. afgesproken dat de auto opgehaald zou worden voor teen en tander. Ik had de avond ervoor netjes een lijstje (het lijstje) naar hem gemaild en uitgeprint in de auto gelegd. Dingen die gedaan moeten worden: Lampjes los, of weg, wielbouten en –moeren weg, 3e remlicht stuk, schakelaars ramen enz. Op 1 dag zou alles gebeurd zijn. Oké das mooi dan. Ikke ’s morgens om 07.30 uur gebeld dat ik in Cole Bay was, op mijn werk. “Ik kom eraan” kreeg ik te horen. We zullen er nog wel aan moeten wennen maar uiteindelijk was ie er om 10.30 uur. Hij was wel zo slim geweest de monteur (donker Nielske) mee te nemen, zodat ik niet van mijn werk af hoefde. Dat viel dan wel weer mee. Nog eventjes aan R. medegedeeld wat er allemaal “moest” gebeuren. “Geen probleem”. “Oja ik ben om 16.00 uur afgewerkt en zou dan graag naar huis willen”. Wederom een: “No problem man, cool!”. Overdag werd ik volgens mij 2x gebeld door R. dat ze de benodigde onderdelen niet hadden, die moesten besteld worden (in Amerika). Om een lang verhaal kort te maken: 17.00 uur ik bij de auto, niets van lijstje gedaan, wel onderhoudsbeurt.
We zouden een afspraak maken voor de week erop. Thuis was ik er achter gekomen dat de rubbers bij de linkervooraandrijving stuk waren. Ik heb in NL ooit van Nillis gehoord, Niels als het niet klopt corrigeer me maar in een reactie, dat dat heel slecht kan zijn voor de homeceneet. Gelijk Rocky bellen dus. De afspraak werd vervroegd naar de volgende dag. Wederom rond 11.00 uur werd de auto opgehaald. Rubbers waren voor 2 kanten gekocht, 4 stuks dus. Weer gezegd dat ik echt rond een uurtje of 4 naar huis toe wilde: “No problem man, cool!”. ’s Middags om 16.45 uur kwam Balboa me ophalen de auto zou klaar zijn, alleen de rubbers dan. Die hebben ze hier genoeg (nodig in ieder geval). Aangekomen bij mijn auto, uhh eigenlijk Judith haar auto, stond ie op blokken en werden de wielmoeren van het linkerwiel net aangesjort, kruislings, dat wel. De andere kant moest nog gebeuren, of ik er op wilde wachten. Ja, doe maar. “Only 15 minutes man, cool”. Ik denk dat mister Balboa Adrian ergens had horen roepen dat ie moest komen eten ofzo want die ging als een speer er vandoor. Uiteindelijk werd dat kwartiertje wat langer. Om 18.15 uur, inmiddels aardig donker stapte ik in en kon eindelijk naar huis. Nog wel even de banden opgepompt dat dan weer wel. Wel mooi trouwens om te zien hoe ze hier werken, dat had ik al eens getypt. Zo primitief als iets, maar ze weten elk moertje te vinden en op de juiste plaats terug te monteren.
Natuurlijk de 4x4 een dag ofzo later uitgeprobeerd, een kabaal! Ik dacht gelijk dat de heteroceneet kapot zou zijn. Wederom R. bellen en hem dat gezegd. Dan maken we een afspraak. Dat was dus afgelopen dinsdag. Tijdens de lunch ben ik even gaan kijken naar de stand van zaken. De central drive, homoceneet dus, was inderdaad kapot. Die moesten er dus 2 nieuwe komen, op rekening van R. Ze zouden op SXM zoeken naar nieuwe. Ik weer gezegd dat ik toch echt wel graag zo rond een uur of 4 naar huis toe wilde. Geen probleem. Ik stelde voor als ze geen nieuwe zouden vinden op het eiland, de oude maar te monteren zodat ik in ieder geval kon rijden, alleen achterwielaandrijving dan. “Okay no problem man, cool”. Dat werd dus uiteindelijk gedaan. De onderdelen worden besteld in USA. Wordt een aardige kostenpost voor R. Die moet misschien maar eens bij gaan beunen ofzo. De 4x4 kunnen we wel gebruiken, kapotter kan het toch niet. Werkt nog wel, maakt alleen lawaai.
Afgelopen zondag, gisteren, ging ik boodschappen doen. Ik moest de Nissan ook tanken. Op naar de Shell. Er kan trouwens 78 liter in. Je hoeft hier tijdens het tanken de auto niet uit, lekker makkelijk en COOL ion de airco dus (die ik trouwens zelf al bijgevuld heb). Hoorde ik de vrouwelijke pompbediende roepen: “Your car is leaking gas”. Wat nu weer?? Ikke uitgestapt en lag er echt een hele grote plas benzine onder de wagen, zeker een litertje of 15 a 20. Kan er ook wel weer bij. Of ik dat nog niet gemerkt had, uhh nee. Dit was de 2e keer dat ik getankt had. Achteraf dat ik de eerste x wel dat het leek alsof ie lekte, maar ik schonk er verder geen aandacht aan.
Ik dus als een speer naar “de garage”, een benzinespoor op de strak geasfalteerde wegen achterlatend. Aldaar aangekomen werd ik opgehouden door een stel kletskousen die meenden op hun gemak nog wat blaadjes te moeten plukken. 15 minuten staan wachten tot die zeverzakken weg waren. Volgens de monteur was het een kleinigheidje, ja dat zal wel. Achterzitting eraf. 1e sluiting van de tank eraf. Met z’n 2en aan de auto schudden en de benzine kwam de tank al uit. Er bleek een pakking oid om de tank verdwenen (opgelost) te zijn. Monteur verdween eventjes en kwam terug met een slangetje. Die had ie uit een sloopauto gehaald. Even meten en van de passen en er werd ter plekke een pakking gecreëerd. Tank weer sluiten. Schudden. Benzine kwam er nog steeds uit. Weer open. “de pakking” wat kleiner en dus passender gemaakt en weer dicht. Schudden en: DICHT. “Thats’s it”. “Okay man, cool” Met 2 man 1,5 uur werk. Kosten: 25 usd.
Vandaag wilde ik eigenlijk mister Balboa himself bellen of hij de onderdelen besteld heeft en hoe lang het duurt. Die moeten uit de USA komen. Kostte per vliegtuig meer dan 500 usd zei hij. Hij laat ze nu verschepen, dat is iets van 200 usd.
Oja wat ik helemaal vergeten ben, de auto heeft ook een nachtje overnacht bij de garage. R. heeft me toen naar huis gebracht. Onderweg over van alles en nog wat gebuurt. Hij was een keer bij een aanrijding uitgekomen, waarbij degene die van achteren werd aangereden de dader te vuist wilde gaan. R. heeft dat, zo zachtaardig als ie is (dat is ie volgens mij echt) gesust. Veroorzaakte hij zelf een aanrijding, met mij als passagier ernaast. Ik lachen. Hij balen. Gelukkig niets ernstigs, maar goed.
Gelukkig rijdt de Nissan nog steeds goed en ik ga ervan uit, zo goedgelovig als ik ben, dat alles gemaakt wordt. De vraag is alleen welk jaar. Je er druk over maken heeft geen zin, ik probeer het ook niet te doen wat niet meevalt. Het kost alleen allemaal zoveel tijd. Er zullen nog verschillende afleveringen uitkomen met daarin onze legendarische vriend als hoofdrolspeler. “No problem man, cool”. We zijn wel officiële inwoners maar of de volgende stelling al op ons van toe-van-de-passing is: “Nederlanders hebben een klok, wij de tijd!”. De tijd zal het leren.
Er waren nog wat kleine dingen aan de auto die gemaakt moesten worden. Rocky zou dat voor zijn rekening nemen, hij had me immers beloofd dat alles zou werken. Na een weekje rijden werden die dingetjes inmiddels een aardig lijstje, maar goed. Ikke hem gebeld en alles zo goed en kwaad als het gaat uitgelegd. Hij noemt me steevast TJ en zegt dat ie zal zorgen dat alles gemaakt is.
De Nissan wordt Judith haar auto. Zolang het lijstje met to do’s nog niet afge-jeroen-vinkt is rijd ik erin. Kan ik mooi de auto naar de garage brengen als ik moet werken, is namelijk om de hoek, zo’n beetje. Hij rijdt gelukkig een heel stuk beter dan hij eruit ziet. Echt zonde hoe die auto in een paar jaar tijd afgetakeld is. Wat doen ze er hier toch allemaal mee. Ach een deukje meer of minder…..
Ik weet de exacte datum niet meer, maar ik had in ieder geval met R. afgesproken dat de auto opgehaald zou worden voor teen en tander. Ik had de avond ervoor netjes een lijstje (het lijstje) naar hem gemaild en uitgeprint in de auto gelegd. Dingen die gedaan moeten worden: Lampjes los, of weg, wielbouten en –moeren weg, 3e remlicht stuk, schakelaars ramen enz. Op 1 dag zou alles gebeurd zijn. Oké das mooi dan. Ikke ’s morgens om 07.30 uur gebeld dat ik in Cole Bay was, op mijn werk. “Ik kom eraan” kreeg ik te horen. We zullen er nog wel aan moeten wennen maar uiteindelijk was ie er om 10.30 uur. Hij was wel zo slim geweest de monteur (donker Nielske) mee te nemen, zodat ik niet van mijn werk af hoefde. Dat viel dan wel weer mee. Nog eventjes aan R. medegedeeld wat er allemaal “moest” gebeuren. “Geen probleem”. “Oja ik ben om 16.00 uur afgewerkt en zou dan graag naar huis willen”. Wederom een: “No problem man, cool!”. Overdag werd ik volgens mij 2x gebeld door R. dat ze de benodigde onderdelen niet hadden, die moesten besteld worden (in Amerika). Om een lang verhaal kort te maken: 17.00 uur ik bij de auto, niets van lijstje gedaan, wel onderhoudsbeurt.
We zouden een afspraak maken voor de week erop. Thuis was ik er achter gekomen dat de rubbers bij de linkervooraandrijving stuk waren. Ik heb in NL ooit van Nillis gehoord, Niels als het niet klopt corrigeer me maar in een reactie, dat dat heel slecht kan zijn voor de homeceneet. Gelijk Rocky bellen dus. De afspraak werd vervroegd naar de volgende dag. Wederom rond 11.00 uur werd de auto opgehaald. Rubbers waren voor 2 kanten gekocht, 4 stuks dus. Weer gezegd dat ik echt rond een uurtje of 4 naar huis toe wilde: “No problem man, cool!”. ’s Middags om 16.45 uur kwam Balboa me ophalen de auto zou klaar zijn, alleen de rubbers dan. Die hebben ze hier genoeg (nodig in ieder geval). Aangekomen bij mijn auto, uhh eigenlijk Judith haar auto, stond ie op blokken en werden de wielmoeren van het linkerwiel net aangesjort, kruislings, dat wel. De andere kant moest nog gebeuren, of ik er op wilde wachten. Ja, doe maar. “Only 15 minutes man, cool”. Ik denk dat mister Balboa Adrian ergens had horen roepen dat ie moest komen eten ofzo want die ging als een speer er vandoor. Uiteindelijk werd dat kwartiertje wat langer. Om 18.15 uur, inmiddels aardig donker stapte ik in en kon eindelijk naar huis. Nog wel even de banden opgepompt dat dan weer wel. Wel mooi trouwens om te zien hoe ze hier werken, dat had ik al eens getypt. Zo primitief als iets, maar ze weten elk moertje te vinden en op de juiste plaats terug te monteren.
Natuurlijk de 4x4 een dag ofzo later uitgeprobeerd, een kabaal! Ik dacht gelijk dat de heteroceneet kapot zou zijn. Wederom R. bellen en hem dat gezegd. Dan maken we een afspraak. Dat was dus afgelopen dinsdag. Tijdens de lunch ben ik even gaan kijken naar de stand van zaken. De central drive, homoceneet dus, was inderdaad kapot. Die moesten er dus 2 nieuwe komen, op rekening van R. Ze zouden op SXM zoeken naar nieuwe. Ik weer gezegd dat ik toch echt wel graag zo rond een uur of 4 naar huis toe wilde. Geen probleem. Ik stelde voor als ze geen nieuwe zouden vinden op het eiland, de oude maar te monteren zodat ik in ieder geval kon rijden, alleen achterwielaandrijving dan. “Okay no problem man, cool”. Dat werd dus uiteindelijk gedaan. De onderdelen worden besteld in USA. Wordt een aardige kostenpost voor R. Die moet misschien maar eens bij gaan beunen ofzo. De 4x4 kunnen we wel gebruiken, kapotter kan het toch niet. Werkt nog wel, maakt alleen lawaai.
Afgelopen zondag, gisteren, ging ik boodschappen doen. Ik moest de Nissan ook tanken. Op naar de Shell. Er kan trouwens 78 liter in. Je hoeft hier tijdens het tanken de auto niet uit, lekker makkelijk en COOL ion de airco dus (die ik trouwens zelf al bijgevuld heb). Hoorde ik de vrouwelijke pompbediende roepen: “Your car is leaking gas”. Wat nu weer?? Ikke uitgestapt en lag er echt een hele grote plas benzine onder de wagen, zeker een litertje of 15 a 20. Kan er ook wel weer bij. Of ik dat nog niet gemerkt had, uhh nee. Dit was de 2e keer dat ik getankt had. Achteraf dat ik de eerste x wel dat het leek alsof ie lekte, maar ik schonk er verder geen aandacht aan.
Ik dus als een speer naar “de garage”, een benzinespoor op de strak geasfalteerde wegen achterlatend. Aldaar aangekomen werd ik opgehouden door een stel kletskousen die meenden op hun gemak nog wat blaadjes te moeten plukken. 15 minuten staan wachten tot die zeverzakken weg waren. Volgens de monteur was het een kleinigheidje, ja dat zal wel. Achterzitting eraf. 1e sluiting van de tank eraf. Met z’n 2en aan de auto schudden en de benzine kwam de tank al uit. Er bleek een pakking oid om de tank verdwenen (opgelost) te zijn. Monteur verdween eventjes en kwam terug met een slangetje. Die had ie uit een sloopauto gehaald. Even meten en van de passen en er werd ter plekke een pakking gecreëerd. Tank weer sluiten. Schudden. Benzine kwam er nog steeds uit. Weer open. “de pakking” wat kleiner en dus passender gemaakt en weer dicht. Schudden en: DICHT. “Thats’s it”. “Okay man, cool” Met 2 man 1,5 uur werk. Kosten: 25 usd.
Vandaag wilde ik eigenlijk mister Balboa himself bellen of hij de onderdelen besteld heeft en hoe lang het duurt. Die moeten uit de USA komen. Kostte per vliegtuig meer dan 500 usd zei hij. Hij laat ze nu verschepen, dat is iets van 200 usd.
Oja wat ik helemaal vergeten ben, de auto heeft ook een nachtje overnacht bij de garage. R. heeft me toen naar huis gebracht. Onderweg over van alles en nog wat gebuurt. Hij was een keer bij een aanrijding uitgekomen, waarbij degene die van achteren werd aangereden de dader te vuist wilde gaan. R. heeft dat, zo zachtaardig als ie is (dat is ie volgens mij echt) gesust. Veroorzaakte hij zelf een aanrijding, met mij als passagier ernaast. Ik lachen. Hij balen. Gelukkig niets ernstigs, maar goed.
Gelukkig rijdt de Nissan nog steeds goed en ik ga ervan uit, zo goedgelovig als ik ben, dat alles gemaakt wordt. De vraag is alleen welk jaar. Je er druk over maken heeft geen zin, ik probeer het ook niet te doen wat niet meevalt. Het kost alleen allemaal zoveel tijd. Er zullen nog verschillende afleveringen uitkomen met daarin onze legendarische vriend als hoofdrolspeler. “No problem man, cool”. We zijn wel officiële inwoners maar of de volgende stelling al op ons van toe-van-de-passing is: “Nederlanders hebben een klok, wij de tijd!”. De tijd zal het leren.
-
15 December 2009 - 11:54
Marieke:
Hmz, als ik dat zo allemaal lees dan ben ik toch wel *errug* blij met m'n Aygo'tje en garage om de hoek die ook echt stipt om 8 uur in ochtend z'n afspraken nakomt... Succes en hopenlijk kan Judith snel genieten van d'r eigen auto ! Liefs uit het vrieskoude Holland :-) -
15 December 2009 - 17:09
Henk:
Ja Tjeerd, had je nou je ouwe Roovertje (en Niels) maar meegenomen he? -
16 December 2009 - 02:01
Bruintje:
haha ze zijn daar net zo snel als bij mij op het werk -
19 December 2009 - 15:20
Leike:
Potjandorie, wat een wagenpark. Die past nie eens bij ons op d'n dam nie.
Nu dat jullie Sint Maartenaren zijn, wordt het dan geen tijd om te integreren: tijd om de klok van de muur te halen.
Groetjes
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
