verhaal van schoon (o) ma Engelien
Door: Engelien
Blijf op de hoogte en volg Tjeerd, Judith, Suze en Jurre en Tjeu
11 Februari 2010 | Nederland, Riel
Henk's verslagje gelezen, probeer ik nu aan te vullen:
Vertrokken met vertraging, hadden tamelijk veel turbulentie, dus om het volk rustig te houden, kwam om 10.00 u de drank al langs! Vonden we niet erg, hoor! Weliswaar afgewisseld met het nodige water en fris, want het bleef behoorlijk turbulent.Gelezen een heel boek bijna uit, wat een luxe! Geland op St. Maarten, plaatselijke tijd 16.30 uur, 5 uur vroeger.
Wat een weerziens, heerlijk gewoon om iedereen gezond en wel weer in de armen te sluiten! Tjeerd en Judith, wat zagen ze bruin, en Suze en Jurre, wat waren ze groot geworden! Geweldig! Suze wilde meteen geknuffeld worden door opa en oma, en Jurre moest eerst wel even wennen, maar dat duurde niet lang, of opa was de grote favoriet!
In de jeep naar huis. Oei, wat was dat steil, recht omhoog de berg op, slechte, smalle weg, voor mij, angsthaas die ik ben, afzien dus! Je kruipt met 10 à 20 km p/u de berg op, nog niet zooo eng, en je gaat er even langzaam weer af, maar dat is, naar mijn gevoel, net of je de diepte / zee instort.Gelukkig zat ik altijd achterin bij Judith en de kindjes, dus afleiding genoeg.
Het huis is mooi en groot, net zoals op de foto's, maar de afwerking van het e.e.a. is niet zoals bij ons. Vraagt veel poets werk, dat elke dag noodzakelijk weer terug komt, anders komen er beestjes, helemaal foute boel. Konstant wassen ook. Ideaal de overdekte porche voor de kinderen om te spelen, maar die wordt wel spekglad als ie nat wordt. En regenen doet het er regelmatig, in ieder geval toen wij er waren. Prachtig is dan de regenboog te zien: ik heb mooie foto's van zelfs een dubbele regenboog! De wolken zijn haast Nederlands, volop en van ongeloofelijke pracht, soms de lucht dreigend en bijna inktzwart....en dan ineens is het net of de douche opengezet wordt!
Het leven op St. Maarten lijkt heel relaxed maar is toch ingewikkelder dan je denkt. Je doet niks "even gauw", nee een eenvoudige boodschap moet je organiseren, met twee kinderen "even" op en neer is er niet bij! Altijd moet alles mee, eten, drinken, verschoning etc. en kost de nodige tijd! Een uur of anderhalf tot twee ben je zo onderweg, en dan is het nog afwachten of je vind wat je nodig hebt.Geen eenvoudige klus dus.
Wat betreft de winkelwagentjes, kunnen ze bij ons nog een vb nemen aan St. Maarten:per wagen twee kinderzitjes naast elkaar en met een gordeltje om de kindjes vast te zetten! Vind het jammer dat ik daar geen foto van heb.
Het huishouden opzich is ook veel bewerkeleker dan bij ons: je kunt geen vochtige handdoek of vaatdoek laten liggen, of er komen beesten , d.w.z.kakkerlakken of muggen. Muggen is echt erg, heel klein, net als bij ons de zgn. "dondervliegjes" , veel, dag en nacht stekend, binnen een dag had ik er 17 op één voet. Gelukkig werd het bij de kinderen inmiddels minder en waren die agressieve beestjes blij met twee verse Hollandse hapjes! Want Henk z'n benen zagen er uit of ie de mazelen had! Maar...goed smeren helpt en ook hadden we goed after-smeerspul.
Kakkerlak hebben we maar één gezien... buiten op de porche, een soort grote meikever...liep richting Jurre, en spontaan storte Suze zich boven op hem en sleepte hem er van weg! Schattig toch, die beschermingsdrang van grote zus! Die zusterliefde weet ie overigens niet altijd te waarderen...hij weert zich dan heftig door aan haar haren te trekken! Handvol haar1
Het verkeer heerlijk rustig, het eiland heeft maar twee stoplichten, één aan de franse en één aan de nederlandse kant. De hoofdweg is goed, ja die weg met de vlaggen er langs. Het was verkiezingen en het viel me niet tegen dat er toch zo'n drie vrouwen verkiesbaar waren.
Het eiland is klein en overzichtelijke, de verschillen her en der erg groot. Prachtige natuur, heel veel mooie stranden, mooie huizen op de bergen, waar de rijkere en blanken wonen met uitzicht op zee en nog een klein beetje wind. Beneden wonen de "locals" en daar is het warm en de schroot en afvalhopen naast het huis. Vuil ophaal kennen ze niet, zodoende. In zo'n sjieke beveiligde wijk waar Tjeerd en Judith wonen, daar kunnen ze het afval bij het uitrijhek
ten alle tijde kwijt.
St. Maarten is kleurrijk, is swingend, echt de Caribieën, is altijd druk met toeristen, die dagelijks met de grote cruise schepen aan komen. Je kunt er heel lekker voor heel weing geld "localfood" eten en ook heel decadent verse kreeft. Ook dat hebben Judith en ik gedaan. Je wijst een kreeft aan uit het basin en de serveerster haalt hem of haar er uit en overhandigt hem aan de kok die hem in jou bijzijn op de weegschaal legt, want je betaald per gewicht. Een prachtig exemplaar van ruim 3 pond heeft voor ons het leven gelaten en is na een snelle dood geeindigd op de bbq. Heeerlijk, dat was een ware delicatesse!
In het visrestaurant waar we toen zaten te eten, kwam er eeen vissersboot aan met een grote spectaculaire vangst: leuk ook voor ons om mee te maken. Vissen, zo zwaar dat ze met twee man moesten worden afgevoerd!
De jongens en de kinderen aten natuurlijk vlees, ook alles van de bbq..
Het favoriete spelltje met opa kende Suze nog goed, en Jurre heel vlug ook! Dat was "drieappelflappen" Hardstikke leuk voor de kinderen, iets minder voor opa's ouwe knieën, maar ze hebben het overleefd. En dan dat handje van onze lieve oudste kleindochter, op oma's arm, meerdere keren per dag, en dan zei Suze, die schat:
"Gezellig, hè oma"! Geweldig, toch. Toen we kwamen liep Jurre aan de hand, toen we weggingen liep ie helemaal los., dat hebben we toch maar even mooi meegemaakt! Onze Suze kan praten als Brugman, kent alle beesten bij naam en weet echt nog alles van Tilburg, het huis en de omgeving.Knap toch, ja wij zijn echt een heel trotse opa en oma. We hebben echt genoten van dit bezoek, en komen zeker nog eens terug, Tjeerd en vooral Judith, heel hartelijk bedankt voor de lieve warme ontvangst, groet van uit een koud en sneeuwrijk Nederland, Engelien
Vertrokken met vertraging, hadden tamelijk veel turbulentie, dus om het volk rustig te houden, kwam om 10.00 u de drank al langs! Vonden we niet erg, hoor! Weliswaar afgewisseld met het nodige water en fris, want het bleef behoorlijk turbulent.Gelezen een heel boek bijna uit, wat een luxe! Geland op St. Maarten, plaatselijke tijd 16.30 uur, 5 uur vroeger.
Wat een weerziens, heerlijk gewoon om iedereen gezond en wel weer in de armen te sluiten! Tjeerd en Judith, wat zagen ze bruin, en Suze en Jurre, wat waren ze groot geworden! Geweldig! Suze wilde meteen geknuffeld worden door opa en oma, en Jurre moest eerst wel even wennen, maar dat duurde niet lang, of opa was de grote favoriet!
In de jeep naar huis. Oei, wat was dat steil, recht omhoog de berg op, slechte, smalle weg, voor mij, angsthaas die ik ben, afzien dus! Je kruipt met 10 à 20 km p/u de berg op, nog niet zooo eng, en je gaat er even langzaam weer af, maar dat is, naar mijn gevoel, net of je de diepte / zee instort.Gelukkig zat ik altijd achterin bij Judith en de kindjes, dus afleiding genoeg.
Het huis is mooi en groot, net zoals op de foto's, maar de afwerking van het e.e.a. is niet zoals bij ons. Vraagt veel poets werk, dat elke dag noodzakelijk weer terug komt, anders komen er beestjes, helemaal foute boel. Konstant wassen ook. Ideaal de overdekte porche voor de kinderen om te spelen, maar die wordt wel spekglad als ie nat wordt. En regenen doet het er regelmatig, in ieder geval toen wij er waren. Prachtig is dan de regenboog te zien: ik heb mooie foto's van zelfs een dubbele regenboog! De wolken zijn haast Nederlands, volop en van ongeloofelijke pracht, soms de lucht dreigend en bijna inktzwart....en dan ineens is het net of de douche opengezet wordt!
Het leven op St. Maarten lijkt heel relaxed maar is toch ingewikkelder dan je denkt. Je doet niks "even gauw", nee een eenvoudige boodschap moet je organiseren, met twee kinderen "even" op en neer is er niet bij! Altijd moet alles mee, eten, drinken, verschoning etc. en kost de nodige tijd! Een uur of anderhalf tot twee ben je zo onderweg, en dan is het nog afwachten of je vind wat je nodig hebt.Geen eenvoudige klus dus.
Wat betreft de winkelwagentjes, kunnen ze bij ons nog een vb nemen aan St. Maarten:per wagen twee kinderzitjes naast elkaar en met een gordeltje om de kindjes vast te zetten! Vind het jammer dat ik daar geen foto van heb.
Het huishouden opzich is ook veel bewerkeleker dan bij ons: je kunt geen vochtige handdoek of vaatdoek laten liggen, of er komen beesten , d.w.z.kakkerlakken of muggen. Muggen is echt erg, heel klein, net als bij ons de zgn. "dondervliegjes" , veel, dag en nacht stekend, binnen een dag had ik er 17 op één voet. Gelukkig werd het bij de kinderen inmiddels minder en waren die agressieve beestjes blij met twee verse Hollandse hapjes! Want Henk z'n benen zagen er uit of ie de mazelen had! Maar...goed smeren helpt en ook hadden we goed after-smeerspul.
Kakkerlak hebben we maar één gezien... buiten op de porche, een soort grote meikever...liep richting Jurre, en spontaan storte Suze zich boven op hem en sleepte hem er van weg! Schattig toch, die beschermingsdrang van grote zus! Die zusterliefde weet ie overigens niet altijd te waarderen...hij weert zich dan heftig door aan haar haren te trekken! Handvol haar1
Het verkeer heerlijk rustig, het eiland heeft maar twee stoplichten, één aan de franse en één aan de nederlandse kant. De hoofdweg is goed, ja die weg met de vlaggen er langs. Het was verkiezingen en het viel me niet tegen dat er toch zo'n drie vrouwen verkiesbaar waren.
Het eiland is klein en overzichtelijke, de verschillen her en der erg groot. Prachtige natuur, heel veel mooie stranden, mooie huizen op de bergen, waar de rijkere en blanken wonen met uitzicht op zee en nog een klein beetje wind. Beneden wonen de "locals" en daar is het warm en de schroot en afvalhopen naast het huis. Vuil ophaal kennen ze niet, zodoende. In zo'n sjieke beveiligde wijk waar Tjeerd en Judith wonen, daar kunnen ze het afval bij het uitrijhek
ten alle tijde kwijt.
St. Maarten is kleurrijk, is swingend, echt de Caribieën, is altijd druk met toeristen, die dagelijks met de grote cruise schepen aan komen. Je kunt er heel lekker voor heel weing geld "localfood" eten en ook heel decadent verse kreeft. Ook dat hebben Judith en ik gedaan. Je wijst een kreeft aan uit het basin en de serveerster haalt hem of haar er uit en overhandigt hem aan de kok die hem in jou bijzijn op de weegschaal legt, want je betaald per gewicht. Een prachtig exemplaar van ruim 3 pond heeft voor ons het leven gelaten en is na een snelle dood geeindigd op de bbq. Heeerlijk, dat was een ware delicatesse!
In het visrestaurant waar we toen zaten te eten, kwam er eeen vissersboot aan met een grote spectaculaire vangst: leuk ook voor ons om mee te maken. Vissen, zo zwaar dat ze met twee man moesten worden afgevoerd!
De jongens en de kinderen aten natuurlijk vlees, ook alles van de bbq..
Het favoriete spelltje met opa kende Suze nog goed, en Jurre heel vlug ook! Dat was "drieappelflappen" Hardstikke leuk voor de kinderen, iets minder voor opa's ouwe knieën, maar ze hebben het overleefd. En dan dat handje van onze lieve oudste kleindochter, op oma's arm, meerdere keren per dag, en dan zei Suze, die schat:
"Gezellig, hè oma"! Geweldig, toch. Toen we kwamen liep Jurre aan de hand, toen we weggingen liep ie helemaal los., dat hebben we toch maar even mooi meegemaakt! Onze Suze kan praten als Brugman, kent alle beesten bij naam en weet echt nog alles van Tilburg, het huis en de omgeving.Knap toch, ja wij zijn echt een heel trotse opa en oma. We hebben echt genoten van dit bezoek, en komen zeker nog eens terug, Tjeerd en vooral Judith, heel hartelijk bedankt voor de lieve warme ontvangst, groet van uit een koud en sneeuwrijk Nederland, Engelien
-
12 Februari 2010 - 10:56
Tante Cornelia:
Leuk Henk en Engelien om over jullie belevenissen op Sint Maarten te lezen. Ik weet, dat jullie ze allemaal enorm missen en denk, dat jullie snel weer zullen gaan.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
