Easter on Sint Maarten
Door: Tjeerd
Blijf op de hoogte en volg Tjeerd, Judith, Suze en Jurre en Tjeu
23 April 2010 | Anguilla, Anguilla
zelfs bij temperaturen van rond de 30 C laat de plichtsgetrouwe paashaas geen verstek gaan. Voor mij betekende dit weekend lekker 4 dagen vrij. Witte donderdag had ik IBT, voor het eerst hier op Sint Maarten, zo gelovig als ik ben heb ik hier gewoon aan deelgenomen. We waren rond een uur of 14.00 uur klaar dus lekker op tijd naar huis. Voor mij was IBT een weerzien met een oude bekende die nu instructeur blijkt te zijn. Op brigade Uden, heel lang geleden, heb ik met hem samengewerkt. Daar had hij al snel de bijnaam “Snelle”, waarom daar wil ik het in dit bericht niet over hebben. Degene die hem kennen weten genoeg. Op tijd thuis dus, wat ik toen gedaan heb weet ik niet meer. Waarschijnlijk iets met een klein groen flesje.
Het weer beloofde het paasweekend niet zo heel geweldig te worden, veel wind. Dus onze geplande paasbrunch hebben we noodgedwongen naar de woonkamer moeten verhuizen. We hadden Nadja en DJ uitgenodigd en Stefan en Yvonne, maar de laatsten gingen een weekend naar Anguilla. Vanaf 09.30 uur waren ze uitgenodigd.
Een week voor Pasen ofzo hadden we vanuit NL van ome Jack en tante Cornelia (je weet wel die trouwe fan, die WEL berichtjes achterlaat) wat pakjes ontvangen. Allemaal leuke, lekkere, lieve dingen zaten erin. Speelgoed voor de kindjes en 2 chocolade paashazen. Die waren een beetje zacht geworden, een ervan leek inmiddels meer op een Alien dan op een paashaas. Na wat boetseerwerk werd ie weer getransformeerd in een haas en verdwenen ze de koelkast in. Niet dat dat zoveel uitmaakt, want die werkt nog steeds niet (fatsoenlijk). Dat probleem hebben we al sinds 19 september 2009 en volgens sommigen, ik noem bewust geen namen, zullen we daar (nog een tijdje) mee moeten leven. Of dat het geval is zullen we nog zien. Daar typen we nog wel eens over. De hazen verdwenen dus de kast in om ze niet verder te laten smelten. Inmiddels kunne n allebei onze aapjes die kast zelf openmaken. Jurre doet de deur open en roept dan: “Die die!” en wijst met z’n kleine vingertje aan wat zijn hartje begeert. Hij weet precies wat ie wil en wijst nog net mijn H-bottles niet aan. Suze is inmiddels al zo “groot” dat ze het gewoon pakt. Die paashazen heeft ze dus ook zien staan, maar mij is het eigenlijk nooit opgevallen dat ze er naar gevraagd heeft. Wat niet weet wat niet deert. Dan zal het volgend jaar wel anders zijn!
Wat we Goede vrijdag, 2 april hebben gedaan; ik weet het echt niet meer, ongetwijfeld iets heel goeds en waarschijnlijk zal er ook toen wel weer een of meerdere groene flesjes opengetrokken zijn. Die Janny is me toch een zuipert, haha. (ik wel, Judith, in PHB in the Greenhouse gegeten, met een enorme maar dan ook echt enorme hoosbui, twkamoveralbinnehahaha)
Hetzelfde geldt voor zaterdags drank maakt blijkbaar toch echt meer kapot dan je lief is (??). Of is het gewoon omdat de tijd zo hard gaat? Zaterdagavond toen de kindjes in bed lagen hebben we, althans dat zal Judith wel voor het meest gedaan hebben, de tafel alvast gedekt.
Zondag ‘s morgens keek Suze haar ogen uit bij al dat lekkers op tafel en eens te meer bleek dat kijken niet altijd met de oogjes gebeurd. Vooral de schaaltjes met (vruchten) hagel moesten het ontgelden. “We moeten echt nog even wachten schat, eerst kijken of de paashaas misschien is langs geweest en dan gaan we eten”. In een moment van onoplettendheid sloop ik naar buiten met de paaseieren. Plastic eitjes wel te verstaan in allerlei verschillende kleuren. Ik speelde even voor ph en verstopte ze in de “voortuin”. Inmiddels waren Nadja en DJ gearriveerd. Ze brachten natuurlijk weer iets mee voor Suze en Jurre, tasjes om de gevonden eitjes in te stoppen. Natuurlijk moesten ze (S&J) eerst even uitdollen, zoals ze altijd doen uit enthousiasme als ze Nadja en DJ zien. Daarna zijn we snel eieren gaan zoeken, we begonnen allemaal aardig trek te krijgen. In een kwartiertje ofzo waren alle eieren gevonden, zelfs die in de palmbomen werden opgemerkt. Hup, naar binnen eten, juuuuhhhh. Suze mocht zeggen waar iedereen moest zitten, zelf wilde ze uiteraard naast Nadja. Papa aan haar andere zijde. We hebben allemaal zitten smullen. Ik, ja jullie lezen het goed, ik verdween de keuken in om poffertjes te bakken. Die verdwenen ook in een sneltreinvaart in een ieders mond. Ze waren ook heerlijk, al moet ik het zeggen! Tijdens de poffertjesbakronde de grote pan op het vuur gezet. Wat in H’loo, althans een gedeelte ervan een traditie is om met Pasen te eten, eieren en rijstepap, kon natuurlijk tijdens onze brunch niet ontbreken. Dat kunnen we Janny natuurlijk niet aandoen, haar haar jaarlijkse portie rijstepap ontzeggen. Ik geloof zelf niet dat de kwaliteit te evenaren was met die van tante Eef, maar dat lukt niemand. Iedereen had inmiddels al zoveel gegeten dat er weinig ruimte meer was voor de rijst. Ikzelf kon ook niet meer, ik plofte. DJ moest helaas gaan werken, had late dienst op de luchthaven, dus die vertrok om 11.30 uur ofzo. Nadja bleef nog wel. Alles opgeruimd, nog meer koffie gedronken en buiten op de porch ijsjes gegeten en muziek gemaakt. Toen waren ze, en dat was ikzelf al een tijdje, allebei doodop. Naar bed. En ik ook, heerlijk: siësta houden. Moeten ze in NL ook aanschaffen. ’s Middags en ’s avonds hebben we geloof ik zo’n beetje de restjes opgegeten.
Maandag 2e Paasdag waren we uitgenodigd voor een “EGGHUNT” bij “buren”. Een NL man met een lokale vrouw, die net bevallen was van hun dochtertje. Maarten en Kerisha. Maarten is van oorsprong een NL, maar is hier al een jaar of 20 en Kerisha is een local. Zij heeft uit een eerdere relatie 2 kinderen, hij 1, een zoon van 9. Haar moeder woont bij hen. Ze hebben een huis met 3 slaapkamers, 1 voor de kinderen 1 voor oma en 1 voor hen zelf. Nu hebben ze samen dus een dochtertje. Jahara heet ze. Ze is 25 feb geboren, we waren er nog niet aan toegekomen om op kraamvisite te gaan. Dit was een mooie gelegenheid. De kinderen moesten gezien de egghunt natuurlijk meekomen. Vanaf 12.00 uur waren we uitgenodigd. We waren ’s morgens eerst naar de vlindertuin geweest, die had oma ook nog niet gezien. Gelukkig zijn daar niet zo’n gevaarlijke dieren te vinden. Na een stuk of 100 of meer foto’s en een biertje (ja, ik om 11.00 uur) vertrokken we richting huis. Voordat we gingen vanaf huis kwamen we Maarten nog tegen en die vroeg gelijk of we toch wel kwamen. Natuurlijk is moeders ook van harte welkom.
We hadden eigenlijk niet zo heel veel zin om te gaan. Wat een mooiere smoes als dat de kinderen moeten slapen kan je dan gebruiken. Ach, schuif het maar op hen af. Ik kan moeilijk zeggen dat ikzelf moet gaan slapen, waar het in de praktijk wel vaak op neerkomt. Nou we zouden wel zien. Wij thuis nog even een fles opgehaald vanuit de vlindertuin en gelijk door. Bij Maarten en Kerisha aangekomen bleek dat onze 4 overbuurkinderen er ook waren. En nog nichtjes van Kerisha, wat achteraf weer geen nichtjes bleken te zijn, maar wat dan wel? Om het aardig en subtiel te zeggen was het een leuke rommel in en om huis. Iedereen was ergens bezig, in de keuken, badkamer weet ik het waar en deed maar wat en bekommerde zich niet om je. Je had wel, tenminste dat had ik, gelijk het gevoel welkom te zijn en in een standaard dag van hun leven binnen te wandelen. Dat er nu toevallig wat gasten waren, so be it. Wel leuk om mee te maken, hoe verschillend wij dan zijn. Verschillend en misschien ook wel veeleisend. Ik vind zelf helemaal niet dat wij materialistisch zijn, maar we hebben wel zo onze wensen en eisen. Dat hebben we misschien wel uit Nederland meegenomen, die “standaard”. Misschien verandert die van ons ook wel, of is al bezig te veranderen, we hebben bijv. nog steeds geen tv. Ja eentje met een dvd erop aangesloten. Kabel- satelliet of een andere vorm van tv-kijken kunnen we (nog) niet. Met het WK in aantocht moet daar misschien toch maar iets aan gaan veranderen!?! Maar goed laten we het erop houden dat dat huishouden anders is als het onze, waarmee ik helemaal niet over de kwaliteit ervan wil oordelen. In ieder geval kregen we snel te horen waar we de drank konden vinden, het was immers toch alweer 12.00 uur geweest en die ene was om de stof weg te spoelen.
Ik geloof dat Judith en Jurre, de 2 J’s, rond 13.30 uur gingen. Jurre kon echt niet meer, die moest naar bed. Judith offerde zichzelf op om hem naar huis te brengen en in bed te leggen, jaja. Janny mocht weer even oma spelen, Jahara werd in haar handen gedrukt. Flesje erbij en succes. Janny kan het beamen, ze werd min of meer aan haar lot overgelaten. Ze heeft er meer dan 1,5 uur gezeten. Rond 14.00-14.30 uur begon de Egghunt. Maarten riep ons allemaal onder de porch en legde eerst de spelregels uit. Elk gevonden ei was 1 punt. Een geschilderd ei 2 punten. Er was tevens door de Paashaas een gouden ei verstopt, deze zou 10 punten opleveren. Er werden teams gemaakt. De kleintjes met een grotere erbij. Janice offerde zich gelijk op om als begeleider van Suze op te treden. Janice was trouwens sowieso gecharmeerd van ons manneke en meisje. Constant hield ze ze in de gaten en speelde ermee. Suze had er zin in. Ik fungeerde in heel dit gebeuren als fotograaf. Natuurlijk was het voornamelijk Suze die door mij op de gevoelige plaat werd vastgelegd. Sorry andere kindjes, volgend jaar beter. Suze liep ze trots als een pauw door de tuin en ze leek bijna een meter te groeien wanneer ze een ei vond, zo mooi! Ze heeft er echt van genoten en ik van haar (en H.). Team Suze werd uiteindelijk 2e met in totaal 30 punten. Heel goed meisje. Voor iedereen was er trouwens een troostprijsje. Suze kreeg als 2e prijs een tasje, een pop en een springtouw. Het laatste ligt daar nog steeds, vergeten. Helemaal trots met haar prijs, maar wat ze mooier en lekkerder vond: in alle plastic eitjes zaten snoepjes. Ik geloof dat ze zo’n 20 van die plastic eitjes had gevonden, dus jullie weten wel hoeveel ze gesnoept heeft. Afpakken en wegleggen is er niet meer bij. Nou goed het is immers Pasen, goede smoes om ook nog een biertje op de mannen-porch te pakken. Inmiddels was ook Janny losgeweekt van Jahara die kwam ook een glaasje drinken. De kindjes moesten allemaal aan de tafel gaan zitten waarna ze eten kregen. Suze had helemaal geen honger, slaap wel, maar dat zegt ze natuurlijk niet. Kerisha had inmiddels al naar Judith gebeld (wakker geworden schat?)om te zeggen dat ze terug moesten komen , ze zei dat ook nog eens tegen mij. Janny ging Judith vrijwillig aflossen. Ze kreeg nog een bord eten mee, rijst met kip. Ik vond het eten heerlijk. Ondertussen hadden wij dat van ons al op. Daar kwam Judith weer aan, rond 15.45 uur ofzo. Die kreeg ook nog een bord eten voorgeschoteld.
Na nog wat drankjes gingen we rond 16.30 uur naar huis. Eten hadden we al gedaan en drinken ook. Ik vond het een hele leuke, gezellige, fijne middag en ik weet zeker dat ik ook namens Suze en de rest spreek. We hebben echt genoten. Heerlijk die gewone mensen waar niets moet en (bijna) alles kan en mag.
Het weer beloofde het paasweekend niet zo heel geweldig te worden, veel wind. Dus onze geplande paasbrunch hebben we noodgedwongen naar de woonkamer moeten verhuizen. We hadden Nadja en DJ uitgenodigd en Stefan en Yvonne, maar de laatsten gingen een weekend naar Anguilla. Vanaf 09.30 uur waren ze uitgenodigd.
Een week voor Pasen ofzo hadden we vanuit NL van ome Jack en tante Cornelia (je weet wel die trouwe fan, die WEL berichtjes achterlaat) wat pakjes ontvangen. Allemaal leuke, lekkere, lieve dingen zaten erin. Speelgoed voor de kindjes en 2 chocolade paashazen. Die waren een beetje zacht geworden, een ervan leek inmiddels meer op een Alien dan op een paashaas. Na wat boetseerwerk werd ie weer getransformeerd in een haas en verdwenen ze de koelkast in. Niet dat dat zoveel uitmaakt, want die werkt nog steeds niet (fatsoenlijk). Dat probleem hebben we al sinds 19 september 2009 en volgens sommigen, ik noem bewust geen namen, zullen we daar (nog een tijdje) mee moeten leven. Of dat het geval is zullen we nog zien. Daar typen we nog wel eens over. De hazen verdwenen dus de kast in om ze niet verder te laten smelten. Inmiddels kunne n allebei onze aapjes die kast zelf openmaken. Jurre doet de deur open en roept dan: “Die die!” en wijst met z’n kleine vingertje aan wat zijn hartje begeert. Hij weet precies wat ie wil en wijst nog net mijn H-bottles niet aan. Suze is inmiddels al zo “groot” dat ze het gewoon pakt. Die paashazen heeft ze dus ook zien staan, maar mij is het eigenlijk nooit opgevallen dat ze er naar gevraagd heeft. Wat niet weet wat niet deert. Dan zal het volgend jaar wel anders zijn!
Wat we Goede vrijdag, 2 april hebben gedaan; ik weet het echt niet meer, ongetwijfeld iets heel goeds en waarschijnlijk zal er ook toen wel weer een of meerdere groene flesjes opengetrokken zijn. Die Janny is me toch een zuipert, haha. (ik wel, Judith, in PHB in the Greenhouse gegeten, met een enorme maar dan ook echt enorme hoosbui, twkamoveralbinnehahaha)
Hetzelfde geldt voor zaterdags drank maakt blijkbaar toch echt meer kapot dan je lief is (??). Of is het gewoon omdat de tijd zo hard gaat? Zaterdagavond toen de kindjes in bed lagen hebben we, althans dat zal Judith wel voor het meest gedaan hebben, de tafel alvast gedekt.
Zondag ‘s morgens keek Suze haar ogen uit bij al dat lekkers op tafel en eens te meer bleek dat kijken niet altijd met de oogjes gebeurd. Vooral de schaaltjes met (vruchten) hagel moesten het ontgelden. “We moeten echt nog even wachten schat, eerst kijken of de paashaas misschien is langs geweest en dan gaan we eten”. In een moment van onoplettendheid sloop ik naar buiten met de paaseieren. Plastic eitjes wel te verstaan in allerlei verschillende kleuren. Ik speelde even voor ph en verstopte ze in de “voortuin”. Inmiddels waren Nadja en DJ gearriveerd. Ze brachten natuurlijk weer iets mee voor Suze en Jurre, tasjes om de gevonden eitjes in te stoppen. Natuurlijk moesten ze (S&J) eerst even uitdollen, zoals ze altijd doen uit enthousiasme als ze Nadja en DJ zien. Daarna zijn we snel eieren gaan zoeken, we begonnen allemaal aardig trek te krijgen. In een kwartiertje ofzo waren alle eieren gevonden, zelfs die in de palmbomen werden opgemerkt. Hup, naar binnen eten, juuuuhhhh. Suze mocht zeggen waar iedereen moest zitten, zelf wilde ze uiteraard naast Nadja. Papa aan haar andere zijde. We hebben allemaal zitten smullen. Ik, ja jullie lezen het goed, ik verdween de keuken in om poffertjes te bakken. Die verdwenen ook in een sneltreinvaart in een ieders mond. Ze waren ook heerlijk, al moet ik het zeggen! Tijdens de poffertjesbakronde de grote pan op het vuur gezet. Wat in H’loo, althans een gedeelte ervan een traditie is om met Pasen te eten, eieren en rijstepap, kon natuurlijk tijdens onze brunch niet ontbreken. Dat kunnen we Janny natuurlijk niet aandoen, haar haar jaarlijkse portie rijstepap ontzeggen. Ik geloof zelf niet dat de kwaliteit te evenaren was met die van tante Eef, maar dat lukt niemand. Iedereen had inmiddels al zoveel gegeten dat er weinig ruimte meer was voor de rijst. Ikzelf kon ook niet meer, ik plofte. DJ moest helaas gaan werken, had late dienst op de luchthaven, dus die vertrok om 11.30 uur ofzo. Nadja bleef nog wel. Alles opgeruimd, nog meer koffie gedronken en buiten op de porch ijsjes gegeten en muziek gemaakt. Toen waren ze, en dat was ikzelf al een tijdje, allebei doodop. Naar bed. En ik ook, heerlijk: siësta houden. Moeten ze in NL ook aanschaffen. ’s Middags en ’s avonds hebben we geloof ik zo’n beetje de restjes opgegeten.
Maandag 2e Paasdag waren we uitgenodigd voor een “EGGHUNT” bij “buren”. Een NL man met een lokale vrouw, die net bevallen was van hun dochtertje. Maarten en Kerisha. Maarten is van oorsprong een NL, maar is hier al een jaar of 20 en Kerisha is een local. Zij heeft uit een eerdere relatie 2 kinderen, hij 1, een zoon van 9. Haar moeder woont bij hen. Ze hebben een huis met 3 slaapkamers, 1 voor de kinderen 1 voor oma en 1 voor hen zelf. Nu hebben ze samen dus een dochtertje. Jahara heet ze. Ze is 25 feb geboren, we waren er nog niet aan toegekomen om op kraamvisite te gaan. Dit was een mooie gelegenheid. De kinderen moesten gezien de egghunt natuurlijk meekomen. Vanaf 12.00 uur waren we uitgenodigd. We waren ’s morgens eerst naar de vlindertuin geweest, die had oma ook nog niet gezien. Gelukkig zijn daar niet zo’n gevaarlijke dieren te vinden. Na een stuk of 100 of meer foto’s en een biertje (ja, ik om 11.00 uur) vertrokken we richting huis. Voordat we gingen vanaf huis kwamen we Maarten nog tegen en die vroeg gelijk of we toch wel kwamen. Natuurlijk is moeders ook van harte welkom.
We hadden eigenlijk niet zo heel veel zin om te gaan. Wat een mooiere smoes als dat de kinderen moeten slapen kan je dan gebruiken. Ach, schuif het maar op hen af. Ik kan moeilijk zeggen dat ikzelf moet gaan slapen, waar het in de praktijk wel vaak op neerkomt. Nou we zouden wel zien. Wij thuis nog even een fles opgehaald vanuit de vlindertuin en gelijk door. Bij Maarten en Kerisha aangekomen bleek dat onze 4 overbuurkinderen er ook waren. En nog nichtjes van Kerisha, wat achteraf weer geen nichtjes bleken te zijn, maar wat dan wel? Om het aardig en subtiel te zeggen was het een leuke rommel in en om huis. Iedereen was ergens bezig, in de keuken, badkamer weet ik het waar en deed maar wat en bekommerde zich niet om je. Je had wel, tenminste dat had ik, gelijk het gevoel welkom te zijn en in een standaard dag van hun leven binnen te wandelen. Dat er nu toevallig wat gasten waren, so be it. Wel leuk om mee te maken, hoe verschillend wij dan zijn. Verschillend en misschien ook wel veeleisend. Ik vind zelf helemaal niet dat wij materialistisch zijn, maar we hebben wel zo onze wensen en eisen. Dat hebben we misschien wel uit Nederland meegenomen, die “standaard”. Misschien verandert die van ons ook wel, of is al bezig te veranderen, we hebben bijv. nog steeds geen tv. Ja eentje met een dvd erop aangesloten. Kabel- satelliet of een andere vorm van tv-kijken kunnen we (nog) niet. Met het WK in aantocht moet daar misschien toch maar iets aan gaan veranderen!?! Maar goed laten we het erop houden dat dat huishouden anders is als het onze, waarmee ik helemaal niet over de kwaliteit ervan wil oordelen. In ieder geval kregen we snel te horen waar we de drank konden vinden, het was immers toch alweer 12.00 uur geweest en die ene was om de stof weg te spoelen.
Ik geloof dat Judith en Jurre, de 2 J’s, rond 13.30 uur gingen. Jurre kon echt niet meer, die moest naar bed. Judith offerde zichzelf op om hem naar huis te brengen en in bed te leggen, jaja. Janny mocht weer even oma spelen, Jahara werd in haar handen gedrukt. Flesje erbij en succes. Janny kan het beamen, ze werd min of meer aan haar lot overgelaten. Ze heeft er meer dan 1,5 uur gezeten. Rond 14.00-14.30 uur begon de Egghunt. Maarten riep ons allemaal onder de porch en legde eerst de spelregels uit. Elk gevonden ei was 1 punt. Een geschilderd ei 2 punten. Er was tevens door de Paashaas een gouden ei verstopt, deze zou 10 punten opleveren. Er werden teams gemaakt. De kleintjes met een grotere erbij. Janice offerde zich gelijk op om als begeleider van Suze op te treden. Janice was trouwens sowieso gecharmeerd van ons manneke en meisje. Constant hield ze ze in de gaten en speelde ermee. Suze had er zin in. Ik fungeerde in heel dit gebeuren als fotograaf. Natuurlijk was het voornamelijk Suze die door mij op de gevoelige plaat werd vastgelegd. Sorry andere kindjes, volgend jaar beter. Suze liep ze trots als een pauw door de tuin en ze leek bijna een meter te groeien wanneer ze een ei vond, zo mooi! Ze heeft er echt van genoten en ik van haar (en H.). Team Suze werd uiteindelijk 2e met in totaal 30 punten. Heel goed meisje. Voor iedereen was er trouwens een troostprijsje. Suze kreeg als 2e prijs een tasje, een pop en een springtouw. Het laatste ligt daar nog steeds, vergeten. Helemaal trots met haar prijs, maar wat ze mooier en lekkerder vond: in alle plastic eitjes zaten snoepjes. Ik geloof dat ze zo’n 20 van die plastic eitjes had gevonden, dus jullie weten wel hoeveel ze gesnoept heeft. Afpakken en wegleggen is er niet meer bij. Nou goed het is immers Pasen, goede smoes om ook nog een biertje op de mannen-porch te pakken. Inmiddels was ook Janny losgeweekt van Jahara die kwam ook een glaasje drinken. De kindjes moesten allemaal aan de tafel gaan zitten waarna ze eten kregen. Suze had helemaal geen honger, slaap wel, maar dat zegt ze natuurlijk niet. Kerisha had inmiddels al naar Judith gebeld (wakker geworden schat?)om te zeggen dat ze terug moesten komen , ze zei dat ook nog eens tegen mij. Janny ging Judith vrijwillig aflossen. Ze kreeg nog een bord eten mee, rijst met kip. Ik vond het eten heerlijk. Ondertussen hadden wij dat van ons al op. Daar kwam Judith weer aan, rond 15.45 uur ofzo. Die kreeg ook nog een bord eten voorgeschoteld.
Na nog wat drankjes gingen we rond 16.30 uur naar huis. Eten hadden we al gedaan en drinken ook. Ik vond het een hele leuke, gezellige, fijne middag en ik weet zeker dat ik ook namens Suze en de rest spreek. We hebben echt genoten. Heerlijk die gewone mensen waar niets moet en (bijna) alles kan en mag.
-
24 April 2010 - 11:42
Miranda (pufclub):
Goeie, nog even duidelijk maken hoe een reactie maken werkt!
Een lekker chaotisch paasweekend voor jullie, hoewel, tussen de regels door hebben jullie veel geslapen danwel gedronken, dus het viel misschien nog wel mee.
Bevalt het werken ook Tjeerd? Is het harder werken of afwisselender dan in NL? Geen spijt wat dat betreft?
En heeft Suze nou een rokje uit 1 van ´mijn´ tassen aan? Kwam me vagelijk bekend voor.
Veel mooi weer, weinig wind en op tijd regen gewenst. Bij ons is het (gelukkig) al weer een tijdje droog, maar een buitje zou de velden ook wel een keertje goed doen.
Groetjes en kusjes,
Miranda -
24 April 2010 - 12:36
Elma:
Dag Lieverds,
Zo! Ik ben weer even op de hoogte van jullie aventuren de afgelopen tijd.. leuke foto's! als ik dat zo zie zou ik heel graag langs willen komen en mee willen genieten van het heerlijke weer daar en de super omgeving..
Dikke kus vanuit Chillburg xx Mis jullie x -
24 April 2010 - 13:18
Peter En Els:
Lekker gezellig zootje zo te lezen.Zo raak je wel gauw aan het caribische leven gewend natuurlijk.Niet te vergelijken met hier.Leuke foto's weer!
Doeii
p.s. wenne zooi in die keuken vur die poar poffertjes............. -
24 April 2010 - 18:31
Judith:
Klopt Miranda dat van dat rokje! Wij, en vooral Suze zijn dol blij met alle leuke kleren! Nogmaals dank!
x -
25 April 2010 - 01:45
Bert:
hoi, wat een leuke fotos weer prachtig
Groetjes Bert
-
25 April 2010 - 02:09
Khalid:
Maotje, je moet die tv toch echt maar eens maken met het WK voor de deur. Hier worden gelukkig alle wedstrijden op een publiek kanaal uitgezonden, dus ik hoef niets te missen, behalve mijn slaap dan!
Hallee
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
