begin inhaal- en vlinderslag (veld)
Door: Judith
Blijf op de hoogte en volg Tjeerd, Judith, Suze en Jurre en Tjeu
21 Mei 2010 | Anguilla, Anguilla
Lang geleden en bergen gebeurd, van het luie Caribische leven merk ik persoonlijk maar weinig tuhtuh. We hebben na het bezoek van opa en oma netjes verslag uitgebracht van het alles, maar het bezoek van oma was, dankzij die rookwolk, 7 weken, en daarin is er wel errug veel gebeurd, wat hier niet allemaal kan en moet komen. Neemt niet weg dat ik weer inhaalslagen ga maken. So be my guest.
Al verteld dat we de paasmaandag naar de vlindertuin zijn geweest? Ja Tjeerd ja, maar niet zoveel toch? We waren daar al eens geweest (2 feb) maar daar heb ik nog niks over gemeld. Bij deze dan. O wacht...
Ben met mamma ook nog op uitzichtpunt geweest vanwaar je van links naar rechts, orient beach (gekleurde huisjes) met Caye verte (eilandje) erachter ziet. Dan binnenwater, Salines d'orient, helemaal achteraan le gallion (baby beach). iets verder rechts de weg erheen, rijpaarden, de vlindertuin (groene net) en nog meer manege-achtigs. Het grote binnenwater is étang aux poissons. Nog verder rechts zie je een uitkijkpunt waarover in ander verhaal meer, en de weg naar oyster pond. En daárachter wonen wij. Kijk naar de fotos!
Die vlindertuin ligt aan de Franse kant, aan de weg naar baby beach (waar we ook vaker zijn geweest, maar blijf jullie niet lekker maken met strandkiekjes, sociaal van me hè?) Nou ja weg, tis een zandpad met ontelbare gaten, en dan bedoel ik echt gaten, van passerende suzuki-tjes zie je alleen het dak nog uitsteken haha. En toch staan er regelmatig grote toeristenbussen, die met mensen van de cruiseschepen komen. Is het zo groots dan?
Nou nee, maar net als de dierentuin heel erg aandoenlijk. En hier ook erg netjes en verzorgd. Er is een klein shopje met allerlei vlinderdingen, er is een barretje met banken buiten onder een houten en zinken afdakje, waar veel kolibries vliegen en vele andere vogeltjes. Twee toiletten zelfs!
Binnen kan je een rondleiding volgen in perfekt Engels, van 1 van de twee Engelse heren die de boel in 1994 hebben opgezet. Erg humoristisch mannen, serious fun. Ze waren en zijn echt met een missie bezig, vlinders houden niet van drukte en veel bebouwing, en wel van warmte en van zon, vandaar dat ze hier zijn begonnen. Wel vette pech meteen, in 1994 kwam Louis, nee niet Vuitton, die kwam hier pas later tassentaxfree-en, de orkaan bedoel ik, en toen hadden ze alleen stukke(n) netten over. Die hebben ze vast verpatst aan die mannen hier die daarmee over hun haar rondlopen. In ieder geval zijn ze meteen op meerdere eilanden ‘in de buurt’ een vlindertuin begonnen, door het gevaar van orkanen dus. Ondertussen hebben ze hier in de vlindertuin zo’n 2000 soorten vlinders, terwijl er inheems maar 20 zijn. Vroeg ik heel lollig of dat aan de Franse of aan de Nederlandse kant was…..
De tuin zelf staat vol tropisch planten, een dennetje zou wel raar staan ja. Je kan zelf zien en horen wat je in je tuin kan doen om meer vlinders aan te trekken. Een vlinderbuffetje bv met fruit waar vlinders dol op zijn, zoals sinaasappels.
Tis echt grappig hoe alles om je heen fladdert. Suze vond het de eerste keer nogal heavy, die schrok van al die (grote) vlinders, en toen ik er één op mijn hand had vond ze dat ook maar zo zo. Jurre niet, die vond het geweldig, probeert ze te vangen en dan uiteraard op te eten. Zoveel krijgt ie thuis ook niet, en het eten in Frankrijk is van een veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel hoogstaander niveau nietwaar?
Wat helemaal leuk is is dat je de eitjes overal kunt vinden op de (veelal bananenplant) bladeren, de kindjes zochten vrolijk mee. Ook de dood gaande en dode vlinders zijn overal en ook dat is reuze boeiend voor die van ons….. Is écht dood mamma, kijk kijk, niks uweegt (beweegt). Waarop Jurre dan weer denkt, mmm lekker paars hapje…en je dus zwart paars poeder van zijn gezichtje af moet vegen.
Het verpoppen kan je letterlijk ook zien gebeuren, er staan een paar kastjes met poppen er in, aan speldjes opgehangen. Sommigen zien er uit als disco verlichting of futuristische vaasjes, andere als een zooitje afgevallen en opgerolde bladeren. De grootte verschilt ook nogal, van maatje piep, zeg een centimeter, tot poppen van wel 10 cm. Toen we er waren bewogen er een stuk of wat, maar mijn familie had geen geduld. ‘Pappa let’s go’, zei Suze, Jurre vond petit happíe, zoeken lolliger, oma loopt altijd overal en nergens en Tjeerd had het wel weer gezien.
Deze keer geheel ongelukkenloos weer naar huis, behalve die paar flodderige tussendoortjes van Jurre geen slachtoffers!
(en deze keer meer foto’s, van beide keren, dan verhaal, is ook wel eens prettig?
Al verteld dat we de paasmaandag naar de vlindertuin zijn geweest? Ja Tjeerd ja, maar niet zoveel toch? We waren daar al eens geweest (2 feb) maar daar heb ik nog niks over gemeld. Bij deze dan. O wacht...
Ben met mamma ook nog op uitzichtpunt geweest vanwaar je van links naar rechts, orient beach (gekleurde huisjes) met Caye verte (eilandje) erachter ziet. Dan binnenwater, Salines d'orient, helemaal achteraan le gallion (baby beach). iets verder rechts de weg erheen, rijpaarden, de vlindertuin (groene net) en nog meer manege-achtigs. Het grote binnenwater is étang aux poissons. Nog verder rechts zie je een uitkijkpunt waarover in ander verhaal meer, en de weg naar oyster pond. En daárachter wonen wij. Kijk naar de fotos!
Die vlindertuin ligt aan de Franse kant, aan de weg naar baby beach (waar we ook vaker zijn geweest, maar blijf jullie niet lekker maken met strandkiekjes, sociaal van me hè?) Nou ja weg, tis een zandpad met ontelbare gaten, en dan bedoel ik echt gaten, van passerende suzuki-tjes zie je alleen het dak nog uitsteken haha. En toch staan er regelmatig grote toeristenbussen, die met mensen van de cruiseschepen komen. Is het zo groots dan?
Nou nee, maar net als de dierentuin heel erg aandoenlijk. En hier ook erg netjes en verzorgd. Er is een klein shopje met allerlei vlinderdingen, er is een barretje met banken buiten onder een houten en zinken afdakje, waar veel kolibries vliegen en vele andere vogeltjes. Twee toiletten zelfs!
Binnen kan je een rondleiding volgen in perfekt Engels, van 1 van de twee Engelse heren die de boel in 1994 hebben opgezet. Erg humoristisch mannen, serious fun. Ze waren en zijn echt met een missie bezig, vlinders houden niet van drukte en veel bebouwing, en wel van warmte en van zon, vandaar dat ze hier zijn begonnen. Wel vette pech meteen, in 1994 kwam Louis, nee niet Vuitton, die kwam hier pas later tassentaxfree-en, de orkaan bedoel ik, en toen hadden ze alleen stukke(n) netten over. Die hebben ze vast verpatst aan die mannen hier die daarmee over hun haar rondlopen. In ieder geval zijn ze meteen op meerdere eilanden ‘in de buurt’ een vlindertuin begonnen, door het gevaar van orkanen dus. Ondertussen hebben ze hier in de vlindertuin zo’n 2000 soorten vlinders, terwijl er inheems maar 20 zijn. Vroeg ik heel lollig of dat aan de Franse of aan de Nederlandse kant was…..
De tuin zelf staat vol tropisch planten, een dennetje zou wel raar staan ja. Je kan zelf zien en horen wat je in je tuin kan doen om meer vlinders aan te trekken. Een vlinderbuffetje bv met fruit waar vlinders dol op zijn, zoals sinaasappels.
Tis echt grappig hoe alles om je heen fladdert. Suze vond het de eerste keer nogal heavy, die schrok van al die (grote) vlinders, en toen ik er één op mijn hand had vond ze dat ook maar zo zo. Jurre niet, die vond het geweldig, probeert ze te vangen en dan uiteraard op te eten. Zoveel krijgt ie thuis ook niet, en het eten in Frankrijk is van een veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel hoogstaander niveau nietwaar?
Wat helemaal leuk is is dat je de eitjes overal kunt vinden op de (veelal bananenplant) bladeren, de kindjes zochten vrolijk mee. Ook de dood gaande en dode vlinders zijn overal en ook dat is reuze boeiend voor die van ons….. Is écht dood mamma, kijk kijk, niks uweegt (beweegt). Waarop Jurre dan weer denkt, mmm lekker paars hapje…en je dus zwart paars poeder van zijn gezichtje af moet vegen.
Het verpoppen kan je letterlijk ook zien gebeuren, er staan een paar kastjes met poppen er in, aan speldjes opgehangen. Sommigen zien er uit als disco verlichting of futuristische vaasjes, andere als een zooitje afgevallen en opgerolde bladeren. De grootte verschilt ook nogal, van maatje piep, zeg een centimeter, tot poppen van wel 10 cm. Toen we er waren bewogen er een stuk of wat, maar mijn familie had geen geduld. ‘Pappa let’s go’, zei Suze, Jurre vond petit happíe, zoeken lolliger, oma loopt altijd overal en nergens en Tjeerd had het wel weer gezien.
Deze keer geheel ongelukkenloos weer naar huis, behalve die paar flodderige tussendoortjes van Jurre geen slachtoffers!
(en deze keer meer foto’s, van beide keren, dan verhaal, is ook wel eens prettig?
-
22 Mei 2010 - 12:19
Tante Cornelia:
Lang niets van jullie gehoord, maar wij hebben ook niet veel laten horen.
Prachtig die vlinders. Ook mooi om te fotograferen.
Het begint hier nu eindelijk een beetje te zomeren maar gelukkig nog met Nederlandse temperaturen.
Groetjes uit Bladel. -
22 Mei 2010 - 14:13
Elma:
cursus fotografie gehad? mooie foto's hoor x -
22 Mei 2010 - 19:16
Wen, Sen En Jayd:
Hey meissie,
Wij hebben hier eindelijk ook wat zon!
Is wel prettig, hebben het te lang met jullie caribische foto´s moeten doen.
kusssssssssssssssss
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
