verhaal van schoon (o) pa Henk
Door: Henk
Blijf op de hoogte en volg Tjeerd, Judith, Suze en Jurre en Tjeu
11 Februari 2010 | Nederland, Riel
Vakantie/familiebezoek 12 - 21 januari 2010
Nadat Tjeerd, Judith, Suze en Jurre afgelopen september met de nodige traantjes (vooral vanwege 't gemis van beide kleinkinderen) vertrokken waren naar het verre Sint Maarten, gingen Engelien en ik al snel achter de computer zitten om uit te zoeken wanneer we hen zouden kunnen gaan opzoeken. Kerstvakantie misschien? Nou, de prijzen van de tickets waren rond € 1100 per persoon. We houden veel van ze, maar zo veel?? Na enig gepuzzel kwamen we uit op de periode 12 - 21 januari voor de prijs van ong. € 600 p.p. Ik kon het op mijn school regelen dat ik 14 dagen vrij had (leve adv en bapo!) en de zusters van Engelien moesten het 14 dagen zonder moeder-overste stellen.
Het weer was niet al te best rond de vertrektijd; vorst, sneeuw en ijs. We moesten op 11 jan. al om 7.00 u op Schiphol zijn, daarom hadden we daags tevoren maar een hotelkamer geboekt bij Van der Valk/Schiphol, dat ong. 10 minuten van Schiphol ligt. Parkeren was in september al geregeld. Met 3 kwartier vertraging ( Boeing 747 moest schoongespoten worden van sneeuw en ijs) vertrokken we richting Sint Maarten.
Bijna 9 uur in een vliegtuig zitten, hangen, liggen is een hele tijd, maar KLM kwam regelmatig langs met een drankje, hapje, weer een drankje, nog een drankje?, krantje, enz. Als je kunt slapen is het een uitkomst, behalve voor degene die achter je zit, want die heeft natuurlijk behoorlijk minder beenruimte. En die is toch al zo beperkt, voor ons, gewone zielen.
Altijd spannend, die landing, zeker op Sint Maarten, want je weet dat de landingsbaan maar kort is! Dat is helemaal duidelijk als je een klein uurtje later, na de nodige knuffels met Tjeerd, Judith en vooral Suze en Jurre, op een terrasje zit op een afstand van ong. 100 m van die landingsbaan. Ons vliegtuig met ong 400 inzittenden bleek ongeveer 4 a 5 meter boven het hek (van kippengaas) gevlogen te hebben om op tijd te kunnen landen! Attractie nr 1! Start- en landingsbaan. Ook grote vliegtuigen die op moesten stijgen, gingen met de staart zowat tegen het gaas staan (beveiliging??) en op het moment van starten vloog het strandzand alle kanten op. Sommige mensen (?) laten zich omverblazen. Een filmpje is schijnbaar te zien op You Tube. Onvoorstelbaar vinden wij, dat het publiek zo dichtbij mag/kan komen!
Alles in de auto van Tjeerd geladen en op weg naar hun huis. Mooi, schitterend uitzicht, leuke havens met jachten (Ibrahimovic heeft er een liggen met eigen helikopter d'rop!). Kom je in de buitenwijken dan vallen meteen de kuilen en gaten in het wegdek op. (Kan nooit vorstschade zijn). En dan de 'rotzooi' langs de kant van de weg!! Auto's en bussen die er al zeker 6 of 7 jaar liggen te roesten, wasmachines, zoek maar uit wat je nodig hebt. Toen moesten we de berg over. Engelien werd meteen wit rond haar neus, oei, oei, zal dat wel goed gaan? In Zwitserland en Oostenrijk zijn we wel gewend dat ze haarspeldbochten aanleggen als dat enigszins mogelijk is, maar dat is dus hier niet het geval. Recht omhoog, recht omlaag, met de nodige kuilen in de weg en 2 auto's kunnen elkaar maar net passeren. Enfin, aangekomen bij het hek, wachtte ons ene Blaire op, een aardige bewaker van het terrein, die voor een schamele 8 Amerikaanse dollar per uur werkt. (200 dollar = € 142). Dat 12 uur per dag, van 's morgens 7 tot 's avonds 7. Je rijdt dan een groot, luxe wooncomplex binnen en in een van die woningen woont familie Van de Pas! Hartstikke mooi, groot huis met een 'porche' van zo'n 30 meter lang, waar de kinderen ook bij minder weer kunnen fietsen, met een karretje spelen, stoeltjes verschuiven enz. Ideale speelruimte! En wat we ook nog leuk vonden: vogeltjes zoals de kolibri en suikerdiefje en allochtone duif (hier zijn ze wit, daar bruin) komen op 1 meter afstand eten! Suikerdiefjes (Judith, foto's aub) hebben op 2 meter er vandaan in een palm een schitterend nestje gebouwd.
Ons bed stond op de kamer van Jurre, die verhuisd was naar boven, naar de kamer van Tjeerd en Judith. Goed ingesmeerd tegen muggen gingen we 's avonds naar bed, maar toch, de volgende morgen, muggenbulten en niet zomaar 1 of 2 (in Nederland zijn ze meestal bescheiden), nee, 15 of meer keren hadden die beestjes (je hoort ze niet!) genoten van het vers aangevoerde bloed ui Nederland. Enfin, Judith heeft er genoeg over geschreven. En jeuken!!
Ik kreeg rijles van Tjeerd, want ik had nog nooit in een automaat gereden, maar dat went wel snel! Linkervoet heeft vakantie moet je steeds denken. Met Tjeerd, Judith en kindjes het eiland rondgereden (Ned. gedeelte) en in Philipsburg de winkels bekeken. Je ziet daar ook de enorm grote cruiseschepen liggen en iedere woensdag ligt er het grootste van de wereld zelfs! Onze tijd dat we op die manier Sint Maarten bezoeken, komt misschien nog. (Als we de staatsloterij winnen...)
Hert hele eiland, dus met Frans gedeelte, kun je in 2 1/2 uur rondrijden, tenminste als er geen files zijn. Maar als het er druk is, is dat niet zo'n probleem, want als je wilt invoegen, voorrang of niet, steek je je hand op, claxoneert 'n keer en invoegen maar. Niemand maakt zich er druk om. The friendly island, staat op alle nummerborden. Hier in Nederland zouden ze alleen maar de middelvinger gebruiken (zuinige Hollanders...)
Over het verkeer gesproken: gordels om hoeft niet, bellen tijdens het rijden mag gewoon, kinderen zonder zitjes achterin. Alcoholcontrole?? Nooit van gehoord. Alles wat in Nederland niet mag, mag daar wel!
En telkens als we langs het politiebureau rijden roept Suze meteen: daar Papa werk, boeven vangen, tatuu, tatuu!!
Om er een eind aan te maken: Sint Maarten, gezellig, schitterend eiland. Jammer van de wegen (tenminste op het Nederlands gedeelte, het Franse deel heeft veel betere (hoofd) wegen) en de rotzooi die ze zomaar neersmijten. Al beginnen ze maar eens met statiegeld voor (bier)flessen. Het eiland heeft prachtige stranden en waar we heen gegaan zijn met de kindjes was een ideaal "zwembad", nergens dieper dan 30 cm.
Zelfs opa en oma durfden daarin!
We hopen er vlug nog eens naar toe te gaan (buiten het orkaanseizoen)!
Henk
Nadat Tjeerd, Judith, Suze en Jurre afgelopen september met de nodige traantjes (vooral vanwege 't gemis van beide kleinkinderen) vertrokken waren naar het verre Sint Maarten, gingen Engelien en ik al snel achter de computer zitten om uit te zoeken wanneer we hen zouden kunnen gaan opzoeken. Kerstvakantie misschien? Nou, de prijzen van de tickets waren rond € 1100 per persoon. We houden veel van ze, maar zo veel?? Na enig gepuzzel kwamen we uit op de periode 12 - 21 januari voor de prijs van ong. € 600 p.p. Ik kon het op mijn school regelen dat ik 14 dagen vrij had (leve adv en bapo!) en de zusters van Engelien moesten het 14 dagen zonder moeder-overste stellen.
Het weer was niet al te best rond de vertrektijd; vorst, sneeuw en ijs. We moesten op 11 jan. al om 7.00 u op Schiphol zijn, daarom hadden we daags tevoren maar een hotelkamer geboekt bij Van der Valk/Schiphol, dat ong. 10 minuten van Schiphol ligt. Parkeren was in september al geregeld. Met 3 kwartier vertraging ( Boeing 747 moest schoongespoten worden van sneeuw en ijs) vertrokken we richting Sint Maarten.
Bijna 9 uur in een vliegtuig zitten, hangen, liggen is een hele tijd, maar KLM kwam regelmatig langs met een drankje, hapje, weer een drankje, nog een drankje?, krantje, enz. Als je kunt slapen is het een uitkomst, behalve voor degene die achter je zit, want die heeft natuurlijk behoorlijk minder beenruimte. En die is toch al zo beperkt, voor ons, gewone zielen.
Altijd spannend, die landing, zeker op Sint Maarten, want je weet dat de landingsbaan maar kort is! Dat is helemaal duidelijk als je een klein uurtje later, na de nodige knuffels met Tjeerd, Judith en vooral Suze en Jurre, op een terrasje zit op een afstand van ong. 100 m van die landingsbaan. Ons vliegtuig met ong 400 inzittenden bleek ongeveer 4 a 5 meter boven het hek (van kippengaas) gevlogen te hebben om op tijd te kunnen landen! Attractie nr 1! Start- en landingsbaan. Ook grote vliegtuigen die op moesten stijgen, gingen met de staart zowat tegen het gaas staan (beveiliging??) en op het moment van starten vloog het strandzand alle kanten op. Sommige mensen (?) laten zich omverblazen. Een filmpje is schijnbaar te zien op You Tube. Onvoorstelbaar vinden wij, dat het publiek zo dichtbij mag/kan komen!
Alles in de auto van Tjeerd geladen en op weg naar hun huis. Mooi, schitterend uitzicht, leuke havens met jachten (Ibrahimovic heeft er een liggen met eigen helikopter d'rop!). Kom je in de buitenwijken dan vallen meteen de kuilen en gaten in het wegdek op. (Kan nooit vorstschade zijn). En dan de 'rotzooi' langs de kant van de weg!! Auto's en bussen die er al zeker 6 of 7 jaar liggen te roesten, wasmachines, zoek maar uit wat je nodig hebt. Toen moesten we de berg over. Engelien werd meteen wit rond haar neus, oei, oei, zal dat wel goed gaan? In Zwitserland en Oostenrijk zijn we wel gewend dat ze haarspeldbochten aanleggen als dat enigszins mogelijk is, maar dat is dus hier niet het geval. Recht omhoog, recht omlaag, met de nodige kuilen in de weg en 2 auto's kunnen elkaar maar net passeren. Enfin, aangekomen bij het hek, wachtte ons ene Blaire op, een aardige bewaker van het terrein, die voor een schamele 8 Amerikaanse dollar per uur werkt. (200 dollar = € 142). Dat 12 uur per dag, van 's morgens 7 tot 's avonds 7. Je rijdt dan een groot, luxe wooncomplex binnen en in een van die woningen woont familie Van de Pas! Hartstikke mooi, groot huis met een 'porche' van zo'n 30 meter lang, waar de kinderen ook bij minder weer kunnen fietsen, met een karretje spelen, stoeltjes verschuiven enz. Ideale speelruimte! En wat we ook nog leuk vonden: vogeltjes zoals de kolibri en suikerdiefje en allochtone duif (hier zijn ze wit, daar bruin) komen op 1 meter afstand eten! Suikerdiefjes (Judith, foto's aub) hebben op 2 meter er vandaan in een palm een schitterend nestje gebouwd.
Ons bed stond op de kamer van Jurre, die verhuisd was naar boven, naar de kamer van Tjeerd en Judith. Goed ingesmeerd tegen muggen gingen we 's avonds naar bed, maar toch, de volgende morgen, muggenbulten en niet zomaar 1 of 2 (in Nederland zijn ze meestal bescheiden), nee, 15 of meer keren hadden die beestjes (je hoort ze niet!) genoten van het vers aangevoerde bloed ui Nederland. Enfin, Judith heeft er genoeg over geschreven. En jeuken!!
Ik kreeg rijles van Tjeerd, want ik had nog nooit in een automaat gereden, maar dat went wel snel! Linkervoet heeft vakantie moet je steeds denken. Met Tjeerd, Judith en kindjes het eiland rondgereden (Ned. gedeelte) en in Philipsburg de winkels bekeken. Je ziet daar ook de enorm grote cruiseschepen liggen en iedere woensdag ligt er het grootste van de wereld zelfs! Onze tijd dat we op die manier Sint Maarten bezoeken, komt misschien nog. (Als we de staatsloterij winnen...)
Hert hele eiland, dus met Frans gedeelte, kun je in 2 1/2 uur rondrijden, tenminste als er geen files zijn. Maar als het er druk is, is dat niet zo'n probleem, want als je wilt invoegen, voorrang of niet, steek je je hand op, claxoneert 'n keer en invoegen maar. Niemand maakt zich er druk om. The friendly island, staat op alle nummerborden. Hier in Nederland zouden ze alleen maar de middelvinger gebruiken (zuinige Hollanders...)
Over het verkeer gesproken: gordels om hoeft niet, bellen tijdens het rijden mag gewoon, kinderen zonder zitjes achterin. Alcoholcontrole?? Nooit van gehoord. Alles wat in Nederland niet mag, mag daar wel!
En telkens als we langs het politiebureau rijden roept Suze meteen: daar Papa werk, boeven vangen, tatuu, tatuu!!
Om er een eind aan te maken: Sint Maarten, gezellig, schitterend eiland. Jammer van de wegen (tenminste op het Nederlands gedeelte, het Franse deel heeft veel betere (hoofd) wegen) en de rotzooi die ze zomaar neersmijten. Al beginnen ze maar eens met statiegeld voor (bier)flessen. Het eiland heeft prachtige stranden en waar we heen gegaan zijn met de kindjes was een ideaal "zwembad", nergens dieper dan 30 cm.
Zelfs opa en oma durfden daarin!
We hopen er vlug nog eens naar toe te gaan (buiten het orkaanseizoen)!
Henk
-
12 Februari 2010 - 03:27
Weer De Metselaar:
Hey Henk mooie aansluiting op Tjeerd zijn verhaal en nu op naar de carnaval proost
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
