water- stof en haar-water verhalen
Door: Judith
Blijf op de hoogte en volg Tjeerd, Judith, Suze en Jurre en Tjeu
26 Februari 2010 | Anguilla, The Valley
Heb de sjats er in zoals mam dat zo mooi kan zeggen, dus ik plak er nog maar een verhaaltje achteraan, der is nog zat te melden voor wie het weten wil. Dat ben jij dus anders zat je dit nou niet te lezen. Nou hallo, ehhhhhhhh, ik kan wel het lijstje afgaan van degenen die zich aangemeld hebben maar das me net een beetje teveel gedoe. Dus cut the crap (of snij de krab) en vertel het dan maar.
Jurre en Suze moesten nodig naar de kapper. Tjeerd ook alweer maar dat moet ik weer zelf opk(n)appen. En, nou ik er aan denk, ik moet zelf ook. Ik heb al wel zelf mijn haar geverfd Wendy, niet dat iemand het ziet ofzo, maar ik zelf vind het heel goed gelukt,….. Niet zonder moeilijkheden…
Suze was naar school en Jurre sliep. Der was weer eens geen stroom dus kon hier achter dit ding niks beginnen, niet strijken of wat dan ook dat stroom nodig heeft allicht (licht was het gelukkig vanzelf nog buiten). Had suddervlees (voor de brabanders draadjesvlees) aanstaan, jawel, wél gas, dat hebben we in grote flessen. Wel wat anders dan in NL omdat alles veel sneller en veel heter wordt hier, kan je in Nl nog een dekseltje oplichtten zonder je zeer te doen, heb je hier meteen een gvd en een plek en of blaar te pakken! Maar dat borrelde lekker weg en toen dacht ik, Oh ja, mijn háár.
Zal ik wel of zal ik niet?
Ik leer het ook nooit……..
We hebben hier een cistern, dat wil zeggen een grote betonnen bak onder de porch waar het regenwater in komt dat van het huis afkomt. Dan hebben we dus water. Nou wil het geval dat het al weken niet of echt ietsiepietsie geregend heeft ( ja Henk en Engelien, sinds jullie weg zijn staan we droog!) en wanneer je veelal thuis bent, veel koffie drinkt, wast, afwast, dweilt, kindjes wast, nog meer dweilt, naar de wc gaat, zwembadjes vult, tomatenplantjes water geeft,nog meer wasjes draait, en ook nog kookt dan gaat dat water op. Gek hè??? Dan is er nog niks aan de hand want dan zet je de boel om en dan krijg je het water van de GEBE, waar ook de electriciteit vandaan komt. Niet dat je een ander kan kiezen, die is er niet. Moet zeggen, scheelt een hoop gezoek op internet en kassa kijken en gerompslomp, geweldig voordeel. Nadeel is, je raad het al, je kan niks anders dus als je niet zo happy bent met de service dan blijf je niet happy want je kan niet anders. We zijn al weken aan het bellen en mailen dat de water toevoer zo slecht is, bijna geen water, wat er komt is aan de bruinige kant, ALS het al komt! Ze hangen op. Serieus. Of ze nemen helemaal niet op. Serieus. En de mail heb ik nog nooit beantwoord gezien, drie weken of nog later zijn we al wel gewend van deze en genen, maar helemaal niks? Als Tjeerd wel es smst, en ik terug dat we weer eens geen water hebben zegt ie dat ik moet bellen. Dat heb ik dan allang tig keer gedaan; NO answer. Smst ie dat ik moet mailen. Hahhahhaaha, GEEN STROOM! Doen ze gewoon expres denk ik.
Waar was ik? Ik ging naar boven met mijn weegschaaltje, 1 op 1 dat moet lukken, dat deed het ook, ik in een yoghurtbekertje de verf en de peroxide gemengd met een plastic lepeltje van Ikea. So far so good. Even de bijsluiter lezen over hoelang in te werken (nooit onthouden) en dan in je haar doen. Met datzelfde lepeltje en zonder handschoenen want dáár had ik natuurlijk niet aan gedacht, zo’n opbrengflesje en enge handschoenen zitten wel in die pakken van noem- de –merken- maar -op, maar niet bij “the real (Riel) stuff” van de kapper natuurlijk. Heb nog wel mijn mooie ring afgedaan van tevoren. En heb niet voor niks ooit handvaardigheid gestudeerd want het ging best met dat roze lepeltje. Dat was dat, knip in mijn haar en de telefoonwekker gezet, een maskertje gevonden dat net zo lang op moest opgesmeerd, en weer naar beneden, naar mijn vleesje gekeken, kruiden ingedaan, aardappels gesneden en met knofloof, peper rozemarijn en zeezout in een ovenschaal gedaan. Héé de koelkast begint weer te loeien, stróóm!!!!, mooi, effe strijken…pieppieppieppiep. Nou al om? Was net zo ontspannend bezig hahhahahha……
Naar boven onder de douche haren uitspoelen..
Nog een keer.
Onder de douche haren uitspoelen.
Het water dat eruit kwam was qua druppels ongeveer te tellen en dan nog vies van kleur ook. Ik dacht, zet ik de kraan aan hou ik mijn hoofd daar wel onder (kraan bij de douche). Hielp niet echt, nou had ik ook nog alles in mijn ogen. Gelukkig voor mijn ogen draag ik lenzen, helaas voor mijn toelage waren mijn lenzen hierna niet meer zo jofel. Je had zeg maar echte goeie ogen en of een bril nodig om door die lenzen nog wat te kunnen zien. Toen was er helemáál niks meer. Bellen. Geen antwoord. Mailen dan maar weer, ach, ook weer geen stroom.
Ik was dus ondertussen, letterlijk in een waas dus, alweer naar beneden gelopen met een handdoek om lijf en 1 om haar. Ik moest namelijk de boel weer omzetten. Hoe was het ook weer? Eerst nog een muurtje over klauteren naar de volgende (buiten) trap, (er zit ook een hekje voor maar dat houden we angstvallig met een slot er op ivm met de jongens) handdoek kwijt natuurlijk op de trap, deur van hok beneden open, prrrrrrrrrrt kakkerlak, schrok me te pletter, stekker er in twee kranen omzetten, weer naar boven, auwww prik ogen, struikel over die handdoek, knie kapot, muurtje weer over, kamer door, Jurre wakker (OOH NEEEEEEEEEEEEEE) trap weer op, douche weer aan. Schrik ik weer want dan maakt ie een kabaal en komt er niks behalve veel lucht en dan met horten en stoten begint er wat te komen. We laten dus immer een laagje in de cistren staan voor noodgevallen. Deze dus……
Gezicht afpoetsen haren spoelen, toch maar onder die kraan want dat is een gerichtere straal, op mijn knieën dus, waarvan er één het water mee deed kleuren. Shampoo nog, helemaal afspoelen onder de douche en dan gauw spul erin kammen en naar beneden, Jurre vond het niet meer leuk dat wachten…….
Later het hele riedeltje weer andersom gezet, en er was water een paar uur ofzo…………..
De GEBE heeft ondertussen de leidingen voor aan de weg vervangen voor nieuwe, zaten verstopt. Voordat dat allemaal gebeurd was waren we weer veel verhalen en dagen verder maar dat laat ik maar even zo…. Oh en 6 Heineken verder want dat drink je dan om 9 uur ’s morgens wanneer je een gat moet graven enzo……
En NIEMAND DIE ZEGT: “GOH, ZIET JE HAAR ER MOOI UIT”.
De oefendag van Suze gelijk gevraagd aan de juffen of en waar er vlakbij een kapper zit. Had er 1 gezien maar die zat dicht. Nee , zitten er nog twee kreeg ik te horen. Ok dan, Jurre in de mutsy, Suze op het stapje, langs de weg (druk druk druk) naar de kapper, in de bocht in Colebay waar iedereen zo’n beetje langs moet wil je richting PHburg of richting vliegveld. 1 was druk aan het invlechten van kraaltjes en dat soort dingen en die deur ben ik maar voorbij gelopen (hobbelt). De volgende was leeg. Best groot maar leeg. Toch maar deur open, …t was niet leeg, t was vol met geluid van een Spaanstalige zender en de geur van gebakken vlees (dat suddervlees en de rest was heerlijk overigens hoor) en weet ik veel wat nog meer. Verre van kapsalon-nerig maar ja, had nou de boel al binnen getild (vette op en of afstappen hier overal) en geen zin meer om te gaan voor dat ze geknipt waren.
Er bleek toch een dame aan het haar bezig te zijn van een andere, en die laatste bleek de kapster die haar haar aan het ‘straighten’ was, wat haar zusje bleek te doen. Ok dan. We wachten wel even. Kan je wel haar van kinderen knippen? Ja hoor mas muy njente problemas of zoiets. S en J kregen ondertussen zelfgebakken koekjes, tot ze die op hadden geen problemen. Suze eerst maar op de stoel, de kapster had ondertussen zelf der haar al gefönt en ondertussen al twee keer gebeld. Kon het wel redelijk volgen dankzij mijn Italiaans maar vond het wel gek dat ze dat zomaar deed, ik bedoel, hallo, klanten??? Enfin Suze dus op de stoel met een haffel kussens er eerst in en der haartjes nat.. Nog steeds met een enorm lawaai van de radio van een gesprek dat ging over Dios en veel gezang en een nog veel hardere weet ik het wat voorn muziek……. Helemaal niet vervelend trouwens alleen zo hard en zo ongepast en ….. Weer telefoon. Ze was nét aan het knippen. Ja moet ik even opnemen zei ze. Ja natúúrlijk. Kan weet ik wat zijn, weet jij veel in welke situatie zij zit? Maar het duurde en duurde maar en ze ratelde maar door, en de radio piepte en de zus kwam weer met koekjes aan…….. Toen ze uiteindelijk klaar was met Suze had ze haar een bobje gegeven en er spul in gedaan en het héél mooi gefutseld, wat een ander snoetje.
Telefoon.
Ik denk dat ze mijn gezicht wat zag betrekken want onder het bellen gaf ze me de krant.
De Vocero Latino (voz escrita de la comunidad) San Martin.
Jaaaaa?????
Suze uit de stoel getild, nog meer kussens, Jurre er ingezet, nog steeds met de telefoon in der hand en een babbelende mond , todo Espagnol, en bladeren in de krant en wijzen. Wijzen. Ja?
THATS ME? Sei tu? Sí
Boven een column in die krant een fotootje, en ja verrek, dat is zij, ben jij, heuuuuuu?
De kapster blijkt dus elke week een stukje te schrijven voor de Spaanstalige krant van St Maarten. En op het moment dat wij binnenkwamen was er een radioprogramma begonnen dat reageerde op haar column en waarnaar je kon bellen en dan antwoord kreeg van de schrijfster, onze kapster dus………
Ja hoor. Dat heb ik weer. Is toch niet te filmen? Ik schoot in de lach, ik met een half oog dat stukje proberen te lezen, moest Jurre vasthouden op die stapel kussens, en Suze vond de karretjes met bakken vol met rollers en knipjes en al die kappersdingen erg leuk dus die was in der ééntje heel druk met de kapsalon ombouwen tot blokken cq rollersbouwdingenparadijsje………. Wat een gezellige toestand weer eens.
Jurre knippen bleek wat lastiger, die zag en hoorde en rook van alles en dan ook nog Suze in de gaten houden en lachen naar de kapster en nou ja, die zat amper stil. Wat een dijk van een kapster zeg, met der telefoon in 1 hand, lullen tegen een radiobeller, mij geruststellen met blikken en Suze aan der benen met knipjes en speldjes heeft ze Jurre ook piekfijn geknipt. Ongelofelijk.
Of ik ook nog even wilde zeggen wat ik er van vond. Nee, niet van Jurre, maar in de uitzending, wat ik van “geloven” vond. Heb in mijn beste Italiaans-Spaans gezegd dat ik alles prima vind, en elke vorm van geloven dan ook respecteer (min de extremiteiten) .Maar dat dat respecteren van elkaar helaas niet zo geweldig gaat tegenwoordig tussen de zo vele mensen. En dat het misschien voor de wereld een stuk minder problemen zou geven als we allemaal dezelfde Dios zouden hebben, of misschien nog beter, helemaal geen één. Kunnen we der namelijk ook geen trammelant over maken.
Daar ging mijn goedkope kappersbezoek.
Nee hoor, ze hing op en vond dat ik het goed had gezegd en dat ze ons graag terug zag. Misschien me toch overtuigen tot?
23 dollar en 1 voor de krant betaald, want die moest ik natuurlijk hebben. Dat vond ze het einde!Ik denk niet van onze knipbeurten want het hele gebeuren en geuren heeft me genoeg geïntrigeerd om ons nog eens terug te laten komen!
Jurre en Suze moesten nodig naar de kapper. Tjeerd ook alweer maar dat moet ik weer zelf opk(n)appen. En, nou ik er aan denk, ik moet zelf ook. Ik heb al wel zelf mijn haar geverfd Wendy, niet dat iemand het ziet ofzo, maar ik zelf vind het heel goed gelukt,….. Niet zonder moeilijkheden…
Suze was naar school en Jurre sliep. Der was weer eens geen stroom dus kon hier achter dit ding niks beginnen, niet strijken of wat dan ook dat stroom nodig heeft allicht (licht was het gelukkig vanzelf nog buiten). Had suddervlees (voor de brabanders draadjesvlees) aanstaan, jawel, wél gas, dat hebben we in grote flessen. Wel wat anders dan in NL omdat alles veel sneller en veel heter wordt hier, kan je in Nl nog een dekseltje oplichtten zonder je zeer te doen, heb je hier meteen een gvd en een plek en of blaar te pakken! Maar dat borrelde lekker weg en toen dacht ik, Oh ja, mijn háár.
Zal ik wel of zal ik niet?
Ik leer het ook nooit……..
We hebben hier een cistern, dat wil zeggen een grote betonnen bak onder de porch waar het regenwater in komt dat van het huis afkomt. Dan hebben we dus water. Nou wil het geval dat het al weken niet of echt ietsiepietsie geregend heeft ( ja Henk en Engelien, sinds jullie weg zijn staan we droog!) en wanneer je veelal thuis bent, veel koffie drinkt, wast, afwast, dweilt, kindjes wast, nog meer dweilt, naar de wc gaat, zwembadjes vult, tomatenplantjes water geeft,nog meer wasjes draait, en ook nog kookt dan gaat dat water op. Gek hè??? Dan is er nog niks aan de hand want dan zet je de boel om en dan krijg je het water van de GEBE, waar ook de electriciteit vandaan komt. Niet dat je een ander kan kiezen, die is er niet. Moet zeggen, scheelt een hoop gezoek op internet en kassa kijken en gerompslomp, geweldig voordeel. Nadeel is, je raad het al, je kan niks anders dus als je niet zo happy bent met de service dan blijf je niet happy want je kan niet anders. We zijn al weken aan het bellen en mailen dat de water toevoer zo slecht is, bijna geen water, wat er komt is aan de bruinige kant, ALS het al komt! Ze hangen op. Serieus. Of ze nemen helemaal niet op. Serieus. En de mail heb ik nog nooit beantwoord gezien, drie weken of nog later zijn we al wel gewend van deze en genen, maar helemaal niks? Als Tjeerd wel es smst, en ik terug dat we weer eens geen water hebben zegt ie dat ik moet bellen. Dat heb ik dan allang tig keer gedaan; NO answer. Smst ie dat ik moet mailen. Hahhahhaaha, GEEN STROOM! Doen ze gewoon expres denk ik.
Waar was ik? Ik ging naar boven met mijn weegschaaltje, 1 op 1 dat moet lukken, dat deed het ook, ik in een yoghurtbekertje de verf en de peroxide gemengd met een plastic lepeltje van Ikea. So far so good. Even de bijsluiter lezen over hoelang in te werken (nooit onthouden) en dan in je haar doen. Met datzelfde lepeltje en zonder handschoenen want dáár had ik natuurlijk niet aan gedacht, zo’n opbrengflesje en enge handschoenen zitten wel in die pakken van noem- de –merken- maar -op, maar niet bij “the real (Riel) stuff” van de kapper natuurlijk. Heb nog wel mijn mooie ring afgedaan van tevoren. En heb niet voor niks ooit handvaardigheid gestudeerd want het ging best met dat roze lepeltje. Dat was dat, knip in mijn haar en de telefoonwekker gezet, een maskertje gevonden dat net zo lang op moest opgesmeerd, en weer naar beneden, naar mijn vleesje gekeken, kruiden ingedaan, aardappels gesneden en met knofloof, peper rozemarijn en zeezout in een ovenschaal gedaan. Héé de koelkast begint weer te loeien, stróóm!!!!, mooi, effe strijken…pieppieppieppiep. Nou al om? Was net zo ontspannend bezig hahhahahha……
Naar boven onder de douche haren uitspoelen..
Nog een keer.
Onder de douche haren uitspoelen.
Het water dat eruit kwam was qua druppels ongeveer te tellen en dan nog vies van kleur ook. Ik dacht, zet ik de kraan aan hou ik mijn hoofd daar wel onder (kraan bij de douche). Hielp niet echt, nou had ik ook nog alles in mijn ogen. Gelukkig voor mijn ogen draag ik lenzen, helaas voor mijn toelage waren mijn lenzen hierna niet meer zo jofel. Je had zeg maar echte goeie ogen en of een bril nodig om door die lenzen nog wat te kunnen zien. Toen was er helemáál niks meer. Bellen. Geen antwoord. Mailen dan maar weer, ach, ook weer geen stroom.
Ik was dus ondertussen, letterlijk in een waas dus, alweer naar beneden gelopen met een handdoek om lijf en 1 om haar. Ik moest namelijk de boel weer omzetten. Hoe was het ook weer? Eerst nog een muurtje over klauteren naar de volgende (buiten) trap, (er zit ook een hekje voor maar dat houden we angstvallig met een slot er op ivm met de jongens) handdoek kwijt natuurlijk op de trap, deur van hok beneden open, prrrrrrrrrrt kakkerlak, schrok me te pletter, stekker er in twee kranen omzetten, weer naar boven, auwww prik ogen, struikel over die handdoek, knie kapot, muurtje weer over, kamer door, Jurre wakker (OOH NEEEEEEEEEEEEEE) trap weer op, douche weer aan. Schrik ik weer want dan maakt ie een kabaal en komt er niks behalve veel lucht en dan met horten en stoten begint er wat te komen. We laten dus immer een laagje in de cistren staan voor noodgevallen. Deze dus……
Gezicht afpoetsen haren spoelen, toch maar onder die kraan want dat is een gerichtere straal, op mijn knieën dus, waarvan er één het water mee deed kleuren. Shampoo nog, helemaal afspoelen onder de douche en dan gauw spul erin kammen en naar beneden, Jurre vond het niet meer leuk dat wachten…….
Later het hele riedeltje weer andersom gezet, en er was water een paar uur ofzo…………..
De GEBE heeft ondertussen de leidingen voor aan de weg vervangen voor nieuwe, zaten verstopt. Voordat dat allemaal gebeurd was waren we weer veel verhalen en dagen verder maar dat laat ik maar even zo…. Oh en 6 Heineken verder want dat drink je dan om 9 uur ’s morgens wanneer je een gat moet graven enzo……
En NIEMAND DIE ZEGT: “GOH, ZIET JE HAAR ER MOOI UIT”.
De oefendag van Suze gelijk gevraagd aan de juffen of en waar er vlakbij een kapper zit. Had er 1 gezien maar die zat dicht. Nee , zitten er nog twee kreeg ik te horen. Ok dan, Jurre in de mutsy, Suze op het stapje, langs de weg (druk druk druk) naar de kapper, in de bocht in Colebay waar iedereen zo’n beetje langs moet wil je richting PHburg of richting vliegveld. 1 was druk aan het invlechten van kraaltjes en dat soort dingen en die deur ben ik maar voorbij gelopen (hobbelt). De volgende was leeg. Best groot maar leeg. Toch maar deur open, …t was niet leeg, t was vol met geluid van een Spaanstalige zender en de geur van gebakken vlees (dat suddervlees en de rest was heerlijk overigens hoor) en weet ik veel wat nog meer. Verre van kapsalon-nerig maar ja, had nou de boel al binnen getild (vette op en of afstappen hier overal) en geen zin meer om te gaan voor dat ze geknipt waren.
Er bleek toch een dame aan het haar bezig te zijn van een andere, en die laatste bleek de kapster die haar haar aan het ‘straighten’ was, wat haar zusje bleek te doen. Ok dan. We wachten wel even. Kan je wel haar van kinderen knippen? Ja hoor mas muy njente problemas of zoiets. S en J kregen ondertussen zelfgebakken koekjes, tot ze die op hadden geen problemen. Suze eerst maar op de stoel, de kapster had ondertussen zelf der haar al gefönt en ondertussen al twee keer gebeld. Kon het wel redelijk volgen dankzij mijn Italiaans maar vond het wel gek dat ze dat zomaar deed, ik bedoel, hallo, klanten??? Enfin Suze dus op de stoel met een haffel kussens er eerst in en der haartjes nat.. Nog steeds met een enorm lawaai van de radio van een gesprek dat ging over Dios en veel gezang en een nog veel hardere weet ik het wat voorn muziek……. Helemaal niet vervelend trouwens alleen zo hard en zo ongepast en ….. Weer telefoon. Ze was nét aan het knippen. Ja moet ik even opnemen zei ze. Ja natúúrlijk. Kan weet ik wat zijn, weet jij veel in welke situatie zij zit? Maar het duurde en duurde maar en ze ratelde maar door, en de radio piepte en de zus kwam weer met koekjes aan…….. Toen ze uiteindelijk klaar was met Suze had ze haar een bobje gegeven en er spul in gedaan en het héél mooi gefutseld, wat een ander snoetje.
Telefoon.
Ik denk dat ze mijn gezicht wat zag betrekken want onder het bellen gaf ze me de krant.
De Vocero Latino (voz escrita de la comunidad) San Martin.
Jaaaaa?????
Suze uit de stoel getild, nog meer kussens, Jurre er ingezet, nog steeds met de telefoon in der hand en een babbelende mond , todo Espagnol, en bladeren in de krant en wijzen. Wijzen. Ja?
THATS ME? Sei tu? Sí
Boven een column in die krant een fotootje, en ja verrek, dat is zij, ben jij, heuuuuuu?
De kapster blijkt dus elke week een stukje te schrijven voor de Spaanstalige krant van St Maarten. En op het moment dat wij binnenkwamen was er een radioprogramma begonnen dat reageerde op haar column en waarnaar je kon bellen en dan antwoord kreeg van de schrijfster, onze kapster dus………
Ja hoor. Dat heb ik weer. Is toch niet te filmen? Ik schoot in de lach, ik met een half oog dat stukje proberen te lezen, moest Jurre vasthouden op die stapel kussens, en Suze vond de karretjes met bakken vol met rollers en knipjes en al die kappersdingen erg leuk dus die was in der ééntje heel druk met de kapsalon ombouwen tot blokken cq rollersbouwdingenparadijsje………. Wat een gezellige toestand weer eens.
Jurre knippen bleek wat lastiger, die zag en hoorde en rook van alles en dan ook nog Suze in de gaten houden en lachen naar de kapster en nou ja, die zat amper stil. Wat een dijk van een kapster zeg, met der telefoon in 1 hand, lullen tegen een radiobeller, mij geruststellen met blikken en Suze aan der benen met knipjes en speldjes heeft ze Jurre ook piekfijn geknipt. Ongelofelijk.
Of ik ook nog even wilde zeggen wat ik er van vond. Nee, niet van Jurre, maar in de uitzending, wat ik van “geloven” vond. Heb in mijn beste Italiaans-Spaans gezegd dat ik alles prima vind, en elke vorm van geloven dan ook respecteer (min de extremiteiten) .Maar dat dat respecteren van elkaar helaas niet zo geweldig gaat tegenwoordig tussen de zo vele mensen. En dat het misschien voor de wereld een stuk minder problemen zou geven als we allemaal dezelfde Dios zouden hebben, of misschien nog beter, helemaal geen één. Kunnen we der namelijk ook geen trammelant over maken.
Daar ging mijn goedkope kappersbezoek.
Nee hoor, ze hing op en vond dat ik het goed had gezegd en dat ze ons graag terug zag. Misschien me toch overtuigen tot?
23 dollar en 1 voor de krant betaald, want die moest ik natuurlijk hebben. Dat vond ze het einde!Ik denk niet van onze knipbeurten want het hele gebeuren en geuren heeft me genoeg geïntrigeerd om ons nog eens terug te laten komen!
-
26 Februari 2010 - 16:00
Tante Cornelia:
Nou Judith dat is weer een heel verhaal.
Ik zou er niet goed van worden, dat gedoe met water en stroom.
Petje af voor hoe jij ermee om gaat en ook nog je gezin draaiende houdt.
Wij hebben trouwens de laatste dagen meer dan genoeg regen gehad en er schijnt nog meer te volgen.
Leuk, dat jullie zo'n "beroemde" kapster hebben. -
26 Februari 2010 - 18:05
Wendy:
Hoi Hoi,
Als allereerste van harte gefeliciteerd omdat jullie opnieuw oom en tante zijn geworden en ook Zuze en Jurre proficiat met jullie nieuwe nichtje Nina en nu dat verf/knip verhaal oh oh oh ooooooh wat ben ik blij dat ik niet in jou schoenen sta maar je moet het maar zo opnemen je hoeft je eigen niet te vervelen daar op Sint Maarten er gebeurt altijd wel wat en stel voor hele dagen aan het strand liggen is toch ook niks!!!!Ik zal aan Engelien een kwastje en een stel handschoenen geven zodat ze die in het wekelijkse doosje kan stoppen want ik ben natuurlijk ook blond he om daar niet aan te denken dat jij dat niet in huis hebt, veel liefs groetjes Wendy -
08 Maart 2010 - 11:01
Miranda:
Ik moet zeggen dat ik het al benauwd krijg bij die dagelijkse-dingen-die-niet-vanzelfsprekend-gaan-dingen van jullie. Maar daarom zit ik waarschijnlijk in Tilburg weer in de sneeuw (NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!!) en kampeer jij daar in de zon!
Zijn de andere doosjes met kleertjes nog aangekomen of onderweg?
En hoe is je haar uiteindelijk geworden? Of had de verf er niet te lang in gezeten? Ik weet niet hoe dat gaat; ik heb mijn haar nog nooit geverfd. Ik ben echt zo blond...
Kus,
Miranda -
16 Maart 2010 - 08:36
Ferdinand Lubben:
Apeldoorn, 16/03 om 05:10 Wekker gaat. Eindelijk uit bed, want we hadden toch niet geslapen. Ook wij waren zenuwachtig, bang om eventueel ons/me te verslapen. Maar goed. Aangekleed, Angeline een kus gegeven en naar beneden. Scheren, brood uit de koelkast, tas pakken en hup de auto in, 05:24 op naar Hoenderloo. 05:35 Aankomst op de Krimweg in Hoenderloo. Janny stond al klaar, deur was open. Dikke kus, Koffer gepakt, nog even checken hoe zwaar (iest meer dan 25 kg). Koffer in auto en reistas. Terug naar binnen, even thee drinken en een broodje eten. Nog wat instructies ontvangen over hoe en wat in huis ect... Hup de auto in 05:50 op naar Amsterdam de A1 op. Het had hier en daar geregend, was druk op de weg. Bij Amersfoort 06:16 was het even langzaam rijden maar gelukkig konden we daarna weer gewoon doorrijden, bij Muiden 06:55 ook nog even langzaam rijden en toen de A9 op gedraaid richting Schiphol. He he eindelijk aangekomen op Schiphol 07:07. Nu nog een parkeer plekje, was helemaal vol, gelukkig konden we nog naar beneden, daar was ruimte zat. Rij 53/54, goed onthouden Ferdinand, zei Oma!!!. Karretje gepakt, op richting Terminal 07:15. "Mogen we met het karretje nou wel op de loopband of niet? laten we het maar niet doen" zei Oma..Naar beneden aangekomen in de grote ontvangshal. "We moeten naar Vertrek Hal 2, rij 11-13. 07:20 aangkomen bij de bagage afhandeling. Aardige mevrouw stond daar, bij rij 12 was het het rustigs zij ze.... 2 mensen voor ons. "Is die koffer van u, vroeg de mevrouw achter de balie, ehh nee, die niet zei ik. Een meneer kwam er aangelopen, deze koffer is van mij, Wilt u dat niet meer doen meneer? zei zij.....Toen de koffer van Janny op de weegschaal: 25,9 kg. Hoefde niets bij te betalen. Een sticker om de koffer en om de reistas heen. "wat zullen nwe doen, nog even koffie drinken? hoe laat is het 07:29 zei ik, ohhh dan hebben we nog 50 minuten zei ik voordat je moet instappen. "Doe maar 1 koffie en 1 capachino" (€ 6,50). Lekker koffie. Angeline gebeld, toen nog even met Oma aan de lijn. Afscheid genomen. Toen was de koffie op. Zullen we maar gaan? 07:50. Daar ging Oma, nog even een paak kliekjes gemaakt. Op naar de Douane. "Kent u Tjeerd? die werkt ook bij de marechaussee? voor de grap natuurlijk......." Zwaaien, daar gaat ze....oh ze komt nog even terug. Oh ja, de jas......Zouden we dat nog op het laatste moment bijna vergeten...Jas uitgetrokken, nog een ikke kus, "Goede reis". 07:57....Ze is dus onderweg +/- 13:30 (SXM tijd) land ze...Veel plezier daar met oma. Groetjes Ferdinand -
28 Maart 2010 - 09:08
Frank :
Hoi Tjeerd en Judith komen jullie deze zomer nog naar het brabantse ik hoop in mei kun je mijn verjaardag nog meevieren het is alweer een tijdje geleden dat er nieuws van jullie kant afkomt maar ik denk dat jullie daar wel goed naar jullie zin hebben Groetjes van ons en veel succes -
28 Maart 2010 - 09:08
Frank :
Hoi Tjeerd en Judith komen jullie deze zomer nog naar het brabantse ik hoop in mei kun je mijn verjaardag nog meevieren het is alweer een tijdje geleden dat er nieuws van jullie kant afkomt maar ik denk dat jullie daar wel goed naar jullie zin hebben Groetjes van ons en veel succes -
29 Maart 2010 - 11:32
Fam Boeremoes:
Hallo allen, hier een berichtje uit Druten. toch leuk om de site te lezen nu maar iets schrijven. fijn dat het goed met jullie daar. ik hoor van Theo weleens iets!!!! knap dat jullie dit ondernemen. Als het aan Hanneke ligt zijn wij ook zo voor 3 jaar weg. maar ons Sofie die wil er niet over praten. die gaat iedereen hier in druten missen. verders hier eigenlijk niets te melden. we blijven jullie volgen. lieve groeten uit druten. afz. Mary van Theo van Jan van Truut de Boeremoes. O jawel nog een nieuwtje we hebben een hondje. een pup en ze heet Truut. een vuilnisbakkie -
29 Maart 2010 - 16:11
Geert Klomp:
Nou, dat ziet er allemaal nog zeer herkenbaar uit bij jullie, ik heb zo'n idee dat het allemaal wel ok is bij jullie, dus geniet ernog maar van want zodra je terug bent......
PS. Tjeerd mail ff naar mijn e-mail gafklomp@live.nl, dan stuur ik jou een berichtje en een verzoekje toe. Verzoekje is gericht op mijn dochter Rianne die met pasen naar sxm op vakantie komt. Details volgen dan. Veel plezier no daar. gr. Geert -
01 April 2010 - 12:39
Els:
NIEUW VERHAAL, NIEUW VERHAAL, NIEUW VERHAAL!!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
