liever iets van Otto? traladieda-dieda-dieda
Door: Judith
Blijf op de hoogte en volg Tjeerd, Judith, Suze en Jurre en Tjeu
09 Oktober 2010 | Anguilla, Anguilla
Altijd makkelijk wanneer je op een tropisch eiland woont: zonne allergie hebben en of hittebultjes……duh.
Wie dan?
Jurre begon, Suze volgde, die heeft het het ergste gehad en is er nou weer bijna van af, toen Tjeerd en nu ik ook. Na jaaaaaaaaa zeg.
Nooit gehad maar het is wel reuze irritant. Weet je meteen wat de kindjes moeten voelen, hoewel ze beiden niet al te veel krabben, nou ik moet me verbijten dat niet te doen, en als je het wel doet dan doet het in no time zeer.
Hoe het komt? Ja ja de zon en de warmte ja, heel wijsneuzerig. Maar in ons geval meer het ;niet- de- zon en het- wel -zweten. Het is sinds mijn laatste berichtje namelijk heel ander weer. Net wat minder warm omdat er meer bewolking is en een koudere (nee, uiteraard niet koude!) wind.
Met als hoogtepunt afgelopen week, om toedeledokie van te worden. Het waaide hard tot heel hard tot windstoten weet ik veel hoe hard. Dus kan je dan ivm tocht voor de kindjes niet alles open zetten. Met het gevolg dat het gauw heet wordt binnen, in de woonkamer hebben we geen wapper en of airco, in de keuken alleen wappers. Én dat het de afgelopen dagen zoveel heeft geregend dat het niet leuk meer was, eerst was het nog leuk voor de tuin, toen voor de cistern, maar na een paar dagen continue hoosbuien was de grap er wel af, jee wat een water. En dan met die windvlagen, kan je dus helemaal niks open zetten want dan is alles drijf!
Alles aan stof is klam, ook de kleren in de kast, de bank, en de was, die maar nooit ophoudt hier, is er wel maar droogt dus voor geen meter.
“mamma, it’s NOT NICE !”wist Suze te vertellen. “no, not nice” zegt Jurre er dan achteraan.
Na een paar dagen cooked up binnen zitten waren we het allemaal wel beu. Ondertussen was het overal erg erg aan het worden, overal rotsen op de weg, de lage gedeeltes echt totaal onder water, de saltpond in Phb loopt naadloos door tot aan en over de weg, wegen werden afgesloten en je werd gemaand toch echt thuis te blijven.
Donderdag ging er een dringend advies van de Governer uit dat je vanaf 1 uur naar huis moest en je je niet meer op straat moest laten zien na 3 en. Tjeerd eerder thuis dus, die vervolgens niks heeft meegekregen van de storm ‘s middags want ze sliepen alle 3.
Eerst al werd vrijdag de eerste oktober een feestje op school met dj en eten afgelast, balen, wij maar naar de buccaneer, bar beneden aan het strand, met allen wat eten en drinken.
Bleek een film te zijn op het strand voor de kindjes, en Suze kwam Tyler tegen: zei ze heel nonchi;” oh die ken ik van school mamma”. Jurre kende em niet maar ging bij zijn ouders patatjes zitten schooien, pizza hoefde ie al niet meer van ons, ze zaten op het zand film te kijken, en zand te gooien uiteraard, Tjeerd zag allemaal collega’s ….….. wat een malle, ongeplande,gezellige avond!!!!!!
Dezelfde vorige week zaterdag wilde ik al met Suze naar een rommelmarkt, (volgens mij komen die hier niet of zelden in deze hoedanigheid voor)maar dat was al geen doen, regen en onweer. Die zondag ochtend zijn we toch gegaan, bij het sea side nature park. Was dat effe leuk, er blijkt al veel te zijn opgeknapt/bijgemaakt aan kinderspeeldingen.
Na de inkoopjes (Suze een buggy en popje zelf betaald en toen kocht ze er ook 1 voor Jurre, hoe lief is dat dan?) en een koffie en wat drinken, wilde Suze bij het houten huis gaan kijken. Ok. Wij daarheen, liepen er net tig paarden los (terug van tochtje) die prompt allemaal naar ons toe kwamen lopen. Suze schoot het huisje in, doodsbang.
Eerlijk gezegd vond ik ze ook groot hoor (Angeline!), maar dat laat je je kind niet merken, dus ik dapper Suze opgetild en een beetje stoer Sju SJu gedaan en maar weer terug naar het overdekte houten terras.
We waren om 12 uur thuis en ik denk dat een paar uur later écht begon. ’s Avonds buiten was de regen er eerst en toen die weg was begon het onweer. Wel zo hard dat mijn oren er van knapten van binnen en je voelde de dreunen in je lijf en de luchtdruk om je heen veranderen. Dat heb ik ook nog nooit zo gevoeld. T was wel mooi om te zien, zo donker en dan PAPAM, FLITS, alles verlicht, de hele zee over…prachtig,….machtig…en intimiderend ook.
En nog een flits en nog 1 en nog 1. Ga straks es zien of er een filmpje van gelukt is. De zee is ook al de hele week ruig.
Toch ben ik maandagochtend met Suze naar Phb geweest, was winderig maar mooi, eindelijk een zonnebril gekocht voor mezelf (hierover later meer) en Suze was op de pier druk aan het bellen met opa en oma en oma, sante Siets, Angeline en Bert.
Rode all-stars (1 van de weinig goeie dingen uit Amerika?) gekocht en voor der slaapje weer terug.
Nee dan dinsdag…………. Het had dus de hele nacht gehoosd, maar de ochtend was droog, ik naar school met de kindjes…. Auto maar aan de overkant van de weg gezet ipv omrijden en dan voor de deur parkeren, had al bedacht dat er wel water zou staan. Maar dit had ik nou ook weer niet voorzien. Waar ik mijn auto dan loopt het schuin op. Mooi. Maar de weg over…???welke weg? En de weg voor school… is al een veredeldzandpad….
Je zag dus geen wegen, alleen water met een noodvaart van 3 kanten aankomen, allemaal richting Washington street, de “schoolstraat”. Ik voor het eerst sinds lang geleden een lange broek en leren schoenen aan, dus in de auto schoenen uit, broek omhoog , omlopen, deur open, regen ondertussen, twee tassen om mijn schouders, deur dicht, deur open (en er tegenaan blijven staan, ik zei al, loopt schuin op die parkeerplaatsen daar) Jurre er uit vissen, bijna letterlijk want nu regende het hard, deur dicht, omlopen, Suze er uit tillen, deur dicht en met de hele bups door het water waggelen. Angela, die op het hoekje de krant verkoopt en waar ik wel es mee klets, kwam al oversteken en nam Suze op de arm, met plu. Wat een schat van een mens is zij! Ze liep op crocks by the way.
Je voelde de stroming gewoon trekken, het water kwam 3/4e hoog bij mijn kuiten. Hek open en Angela zette Suze neer, helaas 1 stap van een enorme plas, dus die stapte alsnog met der nieuwe gympies in het water……. Na ja, andere schoenen in de tas.(uiteraard, zelfs de kinderen hebben meerdere paar schoenen bij zich wanneer ze een dag naar school gaan, je heet Judith of niet).
Met Jurre zonder regen terug, krant gekocht en Angela bedankt en nét in de auto begon het weer, helaas, geen Phb met Jurre, die zou ook schoenen moeten….
Dinsdagavond ging de cursus Spaans voor Tjeerd en de rest niet door vanwege het feit dat alle scholen al gesloten waren. Wordt op de universiteit gegeven. Habla Espagnõl? K zal wel motten met mijn kapster, weet je nog?....
Daar was ik een dag voordat o en o en s kwamen, na veel gebel en gedoe. Ik kwam, ze zaten nu in “the Yelloweh buildiiiingk” you knoweh???? Nee, zijn er zoveel, maar ok, crossuh theeeee streetuh. Oh ok die. Bleken ze nog druk aan het verhuizen/klussen/schoonmaken te zijn, er stond nog maar 1 stoel en alles stond blank. (toen ook al ja haha). Ik mijn slippers uit en ben maar gaan dweilen en trekken, ze lachten zich slap de Puerto Ricaanse dames. Heel de waterzooi naar buiten gewerkt en een meneer geholpen die dacht dat ik er werkte. No, I’m a client. What? You are working? Why? Why, ja waarom eigenlijk. Weet ik het, omdat ze zo druk waren, omdat ik toch moest wachten, omdat ik ik ben, omdat ze zo schetig zijn?
Ondertussen werden er binnen kammen en borstels gewassen, gaten geboord, spiegels opgehangen, elektriciteit aangelegd (altijd handig wanneer alles verder lekker nat is, maar ja dat kan hier gewoon) en en passant even een keer of tig overgestoken om de juiste schaar te halen en een föhn.
Er was al wel 1 plek om haren te wassen, dus met voeten op een krukje deed ze dat eerst. Toen met blote voeten naar de net “affe” knipplek. Wat wil je, wha doejoewhantuh???. Weet ik veel, stukje der af, wat is dat in het Spaans? Weet niet meer wat ik heb gezegd, maar na twee keer knip was het wel duidelijk, der ging ongeveer 25cm af. Ook goed, wat kan mij het schelen. “Jij bent de kapster, zie maar! Er gebeurde weer van alles en nog wat om me heen, weet ik het wie kwam weet ik wat vragen, de telefoon had ze ook weer telkens vast, er werd weer een enorm Spaans gebed opgezegd, we hebben het over haar kinderen gehad, die allen in PR zijn ivm school, en ondertussen kreeg ik een nieuw kapsel en werd het uit den treuren geföhnd.
Na weet ik het hoeveel tijd was het klaar, prachtig, dat lukt me zelf nooit binnen 5 minuten waarin ik me meestal opmaak, mijn haar doe en mijn lenzen er in gooi, en nog een keer kinderen uit elkaar trek of mee help met weet ik het wat.
Bleek wel weer een primeur te hebben, en te zíjn deze keer, ik was de eerst klant in het nieuwe pand. Hop, tig foto’s van alle kanten en met iedereen en korting, en dus veel fooi. Wat een belevenis weer!! Straks is Wendy maar saai hahahaha, nee hoor Wen.
Vanmorgen (Vrij-8 okt) bleek het slechte weer ondertussen orkaan Otto te zijn geworden, ben ik tóch naar school geweest om de kindjes te brengen (bleek om 9 uur gemaild te zijn en TT belde gelukkig dat de school weer open was) daarna de gebe (electriciteitsmaatschappij) waarvoor ik een uur heb rondgereden, voornamelijk door, en dóór het water op zoek naar een parkeerplaats ergens!) cheque halen, gevraagd of ze tijdens de luch ging zwemmen in the new gebepool? bij de WIBbank innen (daar was Angela ook heeeeeee hallo blablablabl), zonnebril ruilen want daar kreeg ik koppijn van, zal wel een te dikke kop hebben jajaja, zal het zelf maar zeggen. Zag de boardwalk en pier en telefoon van Suze totaal onder de troep en zeewier, echt METERS HOOG, jeeeeeeeeeee kan je zien, het zegt niks, we hebben meer last met deze tropical storm (ondertussenorkaan) dan met Earl.
Voor de jongens ook rode all-stars gekocht (ik dacht ze nog te hebben maar not, weggegooid? Niet mee? Verloren met verhuizen? Siets gejat?)nog een (local) bekende tegen gekomen en dus heel het verkeer opgehouden, ik liep en zij reed met auto over backstreet, ach wat, ben ik toch ook ingeburgerd?
Thuis de bergen was in de zon gelegd, alles geveegd en gedweild en dat is een behoorlijke oppervlakte en toen kwamen ze allen thuis en hadden we gelukkig nog home-made pizza van gisteren over. Liever iets van Otto?
Ps, kijk later nog een keer naar de video(’s), denk dat ik dat niet meer ga redden….ennuh, Miryam, volleybalschoonheid, tuurlijk weet ik wie je bent! Zo leuk! Mailen kan ook, Judithlabionda@hotmail.com , dat geldt ook voor Regina Latipurissa- Vorderman !(zo is het toch?)
en voor wie meer intimate details wil weten haha!
heb weer es internet/download/picasa en tralalaproblemen, dus kom nog es terug voor de rest van de fotos van het verslag!
Wie dan?
Jurre begon, Suze volgde, die heeft het het ergste gehad en is er nou weer bijna van af, toen Tjeerd en nu ik ook. Na jaaaaaaaaa zeg.
Nooit gehad maar het is wel reuze irritant. Weet je meteen wat de kindjes moeten voelen, hoewel ze beiden niet al te veel krabben, nou ik moet me verbijten dat niet te doen, en als je het wel doet dan doet het in no time zeer.
Hoe het komt? Ja ja de zon en de warmte ja, heel wijsneuzerig. Maar in ons geval meer het ;niet- de- zon en het- wel -zweten. Het is sinds mijn laatste berichtje namelijk heel ander weer. Net wat minder warm omdat er meer bewolking is en een koudere (nee, uiteraard niet koude!) wind.
Met als hoogtepunt afgelopen week, om toedeledokie van te worden. Het waaide hard tot heel hard tot windstoten weet ik veel hoe hard. Dus kan je dan ivm tocht voor de kindjes niet alles open zetten. Met het gevolg dat het gauw heet wordt binnen, in de woonkamer hebben we geen wapper en of airco, in de keuken alleen wappers. Én dat het de afgelopen dagen zoveel heeft geregend dat het niet leuk meer was, eerst was het nog leuk voor de tuin, toen voor de cistern, maar na een paar dagen continue hoosbuien was de grap er wel af, jee wat een water. En dan met die windvlagen, kan je dus helemaal niks open zetten want dan is alles drijf!
Alles aan stof is klam, ook de kleren in de kast, de bank, en de was, die maar nooit ophoudt hier, is er wel maar droogt dus voor geen meter.
“mamma, it’s NOT NICE !”wist Suze te vertellen. “no, not nice” zegt Jurre er dan achteraan.
Na een paar dagen cooked up binnen zitten waren we het allemaal wel beu. Ondertussen was het overal erg erg aan het worden, overal rotsen op de weg, de lage gedeeltes echt totaal onder water, de saltpond in Phb loopt naadloos door tot aan en over de weg, wegen werden afgesloten en je werd gemaand toch echt thuis te blijven.
Donderdag ging er een dringend advies van de Governer uit dat je vanaf 1 uur naar huis moest en je je niet meer op straat moest laten zien na 3 en. Tjeerd eerder thuis dus, die vervolgens niks heeft meegekregen van de storm ‘s middags want ze sliepen alle 3.
Eerst al werd vrijdag de eerste oktober een feestje op school met dj en eten afgelast, balen, wij maar naar de buccaneer, bar beneden aan het strand, met allen wat eten en drinken.
Bleek een film te zijn op het strand voor de kindjes, en Suze kwam Tyler tegen: zei ze heel nonchi;” oh die ken ik van school mamma”. Jurre kende em niet maar ging bij zijn ouders patatjes zitten schooien, pizza hoefde ie al niet meer van ons, ze zaten op het zand film te kijken, en zand te gooien uiteraard, Tjeerd zag allemaal collega’s ….….. wat een malle, ongeplande,gezellige avond!!!!!!
Dezelfde vorige week zaterdag wilde ik al met Suze naar een rommelmarkt, (volgens mij komen die hier niet of zelden in deze hoedanigheid voor)maar dat was al geen doen, regen en onweer. Die zondag ochtend zijn we toch gegaan, bij het sea side nature park. Was dat effe leuk, er blijkt al veel te zijn opgeknapt/bijgemaakt aan kinderspeeldingen.
Na de inkoopjes (Suze een buggy en popje zelf betaald en toen kocht ze er ook 1 voor Jurre, hoe lief is dat dan?) en een koffie en wat drinken, wilde Suze bij het houten huis gaan kijken. Ok. Wij daarheen, liepen er net tig paarden los (terug van tochtje) die prompt allemaal naar ons toe kwamen lopen. Suze schoot het huisje in, doodsbang.
Eerlijk gezegd vond ik ze ook groot hoor (Angeline!), maar dat laat je je kind niet merken, dus ik dapper Suze opgetild en een beetje stoer Sju SJu gedaan en maar weer terug naar het overdekte houten terras.
We waren om 12 uur thuis en ik denk dat een paar uur later écht begon. ’s Avonds buiten was de regen er eerst en toen die weg was begon het onweer. Wel zo hard dat mijn oren er van knapten van binnen en je voelde de dreunen in je lijf en de luchtdruk om je heen veranderen. Dat heb ik ook nog nooit zo gevoeld. T was wel mooi om te zien, zo donker en dan PAPAM, FLITS, alles verlicht, de hele zee over…prachtig,….machtig…en intimiderend ook.
En nog een flits en nog 1 en nog 1. Ga straks es zien of er een filmpje van gelukt is. De zee is ook al de hele week ruig.
Toch ben ik maandagochtend met Suze naar Phb geweest, was winderig maar mooi, eindelijk een zonnebril gekocht voor mezelf (hierover later meer) en Suze was op de pier druk aan het bellen met opa en oma en oma, sante Siets, Angeline en Bert.
Rode all-stars (1 van de weinig goeie dingen uit Amerika?) gekocht en voor der slaapje weer terug.
Nee dan dinsdag…………. Het had dus de hele nacht gehoosd, maar de ochtend was droog, ik naar school met de kindjes…. Auto maar aan de overkant van de weg gezet ipv omrijden en dan voor de deur parkeren, had al bedacht dat er wel water zou staan. Maar dit had ik nou ook weer niet voorzien. Waar ik mijn auto dan loopt het schuin op. Mooi. Maar de weg over…???welke weg? En de weg voor school… is al een veredeldzandpad….
Je zag dus geen wegen, alleen water met een noodvaart van 3 kanten aankomen, allemaal richting Washington street, de “schoolstraat”. Ik voor het eerst sinds lang geleden een lange broek en leren schoenen aan, dus in de auto schoenen uit, broek omhoog , omlopen, deur open, regen ondertussen, twee tassen om mijn schouders, deur dicht, deur open (en er tegenaan blijven staan, ik zei al, loopt schuin op die parkeerplaatsen daar) Jurre er uit vissen, bijna letterlijk want nu regende het hard, deur dicht, omlopen, Suze er uit tillen, deur dicht en met de hele bups door het water waggelen. Angela, die op het hoekje de krant verkoopt en waar ik wel es mee klets, kwam al oversteken en nam Suze op de arm, met plu. Wat een schat van een mens is zij! Ze liep op crocks by the way.
Je voelde de stroming gewoon trekken, het water kwam 3/4e hoog bij mijn kuiten. Hek open en Angela zette Suze neer, helaas 1 stap van een enorme plas, dus die stapte alsnog met der nieuwe gympies in het water……. Na ja, andere schoenen in de tas.(uiteraard, zelfs de kinderen hebben meerdere paar schoenen bij zich wanneer ze een dag naar school gaan, je heet Judith of niet).
Met Jurre zonder regen terug, krant gekocht en Angela bedankt en nét in de auto begon het weer, helaas, geen Phb met Jurre, die zou ook schoenen moeten….
Dinsdagavond ging de cursus Spaans voor Tjeerd en de rest niet door vanwege het feit dat alle scholen al gesloten waren. Wordt op de universiteit gegeven. Habla Espagnõl? K zal wel motten met mijn kapster, weet je nog?....
Daar was ik een dag voordat o en o en s kwamen, na veel gebel en gedoe. Ik kwam, ze zaten nu in “the Yelloweh buildiiiingk” you knoweh???? Nee, zijn er zoveel, maar ok, crossuh theeeee streetuh. Oh ok die. Bleken ze nog druk aan het verhuizen/klussen/schoonmaken te zijn, er stond nog maar 1 stoel en alles stond blank. (toen ook al ja haha). Ik mijn slippers uit en ben maar gaan dweilen en trekken, ze lachten zich slap de Puerto Ricaanse dames. Heel de waterzooi naar buiten gewerkt en een meneer geholpen die dacht dat ik er werkte. No, I’m a client. What? You are working? Why? Why, ja waarom eigenlijk. Weet ik het, omdat ze zo druk waren, omdat ik toch moest wachten, omdat ik ik ben, omdat ze zo schetig zijn?
Ondertussen werden er binnen kammen en borstels gewassen, gaten geboord, spiegels opgehangen, elektriciteit aangelegd (altijd handig wanneer alles verder lekker nat is, maar ja dat kan hier gewoon) en en passant even een keer of tig overgestoken om de juiste schaar te halen en een föhn.
Er was al wel 1 plek om haren te wassen, dus met voeten op een krukje deed ze dat eerst. Toen met blote voeten naar de net “affe” knipplek. Wat wil je, wha doejoewhantuh???. Weet ik veel, stukje der af, wat is dat in het Spaans? Weet niet meer wat ik heb gezegd, maar na twee keer knip was het wel duidelijk, der ging ongeveer 25cm af. Ook goed, wat kan mij het schelen. “Jij bent de kapster, zie maar! Er gebeurde weer van alles en nog wat om me heen, weet ik het wie kwam weet ik wat vragen, de telefoon had ze ook weer telkens vast, er werd weer een enorm Spaans gebed opgezegd, we hebben het over haar kinderen gehad, die allen in PR zijn ivm school, en ondertussen kreeg ik een nieuw kapsel en werd het uit den treuren geföhnd.
Na weet ik het hoeveel tijd was het klaar, prachtig, dat lukt me zelf nooit binnen 5 minuten waarin ik me meestal opmaak, mijn haar doe en mijn lenzen er in gooi, en nog een keer kinderen uit elkaar trek of mee help met weet ik het wat.
Bleek wel weer een primeur te hebben, en te zíjn deze keer, ik was de eerst klant in het nieuwe pand. Hop, tig foto’s van alle kanten en met iedereen en korting, en dus veel fooi. Wat een belevenis weer!! Straks is Wendy maar saai hahahaha, nee hoor Wen.
Vanmorgen (Vrij-8 okt) bleek het slechte weer ondertussen orkaan Otto te zijn geworden, ben ik tóch naar school geweest om de kindjes te brengen (bleek om 9 uur gemaild te zijn en TT belde gelukkig dat de school weer open was) daarna de gebe (electriciteitsmaatschappij) waarvoor ik een uur heb rondgereden, voornamelijk door, en dóór het water op zoek naar een parkeerplaats ergens!) cheque halen, gevraagd of ze tijdens de luch ging zwemmen in the new gebepool? bij de WIBbank innen (daar was Angela ook heeeeeee hallo blablablabl), zonnebril ruilen want daar kreeg ik koppijn van, zal wel een te dikke kop hebben jajaja, zal het zelf maar zeggen. Zag de boardwalk en pier en telefoon van Suze totaal onder de troep en zeewier, echt METERS HOOG, jeeeeeeeeeee kan je zien, het zegt niks, we hebben meer last met deze tropical storm (ondertussenorkaan) dan met Earl.
Voor de jongens ook rode all-stars gekocht (ik dacht ze nog te hebben maar not, weggegooid? Niet mee? Verloren met verhuizen? Siets gejat?)nog een (local) bekende tegen gekomen en dus heel het verkeer opgehouden, ik liep en zij reed met auto over backstreet, ach wat, ben ik toch ook ingeburgerd?
Thuis de bergen was in de zon gelegd, alles geveegd en gedweild en dat is een behoorlijke oppervlakte en toen kwamen ze allen thuis en hadden we gelukkig nog home-made pizza van gisteren over. Liever iets van Otto?
Ps, kijk later nog een keer naar de video(’s), denk dat ik dat niet meer ga redden….ennuh, Miryam, volleybalschoonheid, tuurlijk weet ik wie je bent! Zo leuk! Mailen kan ook, Judithlabionda@hotmail.com , dat geldt ook voor Regina Latipurissa- Vorderman !(zo is het toch?)
en voor wie meer intimate details wil weten haha!
heb weer es internet/download/picasa en tralalaproblemen, dus kom nog es terug voor de rest van de fotos van het verslag!
-
09 Oktober 2010 - 12:07
Tante Cornelia:
Deze keer hadden we geen idee, dat het weer bij jullie zo slecht was.
Wij genieten hier van, waarschijnlijk, de laatste nazomerdagen.
Komt goed uit want we hebben weer een weekje vrij.
Groetjes! -
09 Oktober 2010 - 14:49
Chantal:
heey,
dat is heel veel water. boften jullie effe je kon zo gaan zwemmen voor de deur hahaha.zaten jullie de hele tijd binnen door al dat water of konden jullie wel naar buiten. jullie hebben wel geluk dat jullie op een berg zitten dan stroomt al dat water naar benenden.
gingen de shutters weer tegen de ramen bij orkaan otto?
groetjes chantal -
09 Oktober 2010 - 15:10
Els:
Nou, inderdaad niks van meegekregen hier.Ben benieuwd of de begane grond van het flamingo blank stond. Moet haast wel.
Wel stond er een stuk over sxm in de krant over 10-10, wat de bevolking er van vind en de zorgen en zo.Ook op tv bij het NOS journaal kwam het ter sprake. Met beelden van frontstreet. Leuk net of we er zelf liepen (maar dan anders..)
Die Suze en Jurre tetteren steeds meer engels zeker? Grappig.
Wij mogen van een heel mooi herfstweertje genieten zolang het duurt.Doeii -
12 Oktober 2010 - 19:41
Els En Marloe:
Suze zien wij in Jurre!(een na laatste foto) -
13 Oktober 2010 - 12:38
Siets:
Wat een water zeg! Dit lijkt echt wel erger dan Earl! Oh en trouwens...de rode all- stars zitten lekker! Grapje,ze zijn wel heel leuk voor de hele familie.
Kus voor jullie allemaal -
25 November 2010 - 10:43
Khalid:
Wat een veredelde zandpaden daar zeg. Ze moeten Huub Hangop eens inhuren (ZOAB, ZOAB, ZOAB)!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
